മുളകുപുരാണം

നല്ല എരിവും പുളിയുമുള്ള മീൻകറി, എരിവൻ അച്ചാറുകൾക്ക് പുറമെ കാന്താരി മുളകിന്റെ അച്ചാറും മുളകിടിച്ചതും , 'സ്പൈസി' വെജിറ്റേറിയൻ/നോൺ വെജിറ്റേറിയൻ കറിക്കൂട്ടുകൾ - പറയുമ്പോൾ തന്നെ നാവിൽ വെള്ളമൂറുന്നതാണ് കേരളത്തിന്റെ 'തനതു' ഭക്ഷണവും പാചകരീതികളും. കേരളം മാത്രമല്ല, ഏത് നാടെടുത്താലും താന്താങ്ങളുടെ ആഹാരവൈവിധ്യത്തിൽ അഭിമാനപൂരിതരാകുന്നവരാണ് അവിടങ്ങളിലുള്ള ശരാശരി മനുഷ്യർ. അതിപ്പോൾ കേരളത്തിൽ ജില്ല തിരിച്ചും പട്ടണം തിരിച്ചും വരെ അങ്ങനെയാണ്. കോഴിക്കോട്ടും തലശേരിയിലും ബിരിയാണി, മധ്യകേരളത്തിലെ കപ്പ വിഭവങ്ങൾ, തിരുവനന്തപുരത്തെ ബോളി അങ്ങനെയങ്ങനെ ഓരോ നാട്ടുകാർക്കും സ്വകാര്യ അഹങ്കാരങ്ങളായി അവിടെയുള്ള ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങൾ നൂറ്റാണ്ടുകളായി നാവിലെ രസമുകുളങ്ങളിൽ കപ്പലോടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഓ, വെയ്റ്റ്! അത്ര പിറകിലോട്ട് പോയി കപ്പലോടിക്കാൻ വരട്ടെ. നമ്മുടെ ഭക്ഷണസംസ്കാരത്തിന് എണ്ണംപറഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ കാലപ്പഴക്കമൊന്നുമില്ല. ഓരോ വിഭവത്തിനുമുള്ള കുറെയേറെ ചേരുവകൾക്കും ലോകം മുഴുവൻ കപ്പലോടിച്ചവരോട് നന്ദി പറയേണ്ടിയും വരും.

വൈദേശികർ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണത്തെ ഏറ്റവും എരിവുള്ള പാചകരീതികളിലാണ് ഉൾകൊള്ളിച്ചി രിക്കുന്നത്. കുരുമുളകും ചില്ലി മുളകിന്റെ എണ്ണിയാൽ ഒടുങ്ങാത്ത വെറൈറ്റികളും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതിൽ നമ്മുടെ രാജ്യം ലോകത്തിന്ന് അദ്വിതീയമാണ്. ഏതാണ്ട് 1.3 മുതൽ 1.5 വരെ മില്യൻ ടൺ മുളകാണ് ഓരോ വർഷവും ഇന്ത്യയിൽ വിളയുന്നത്. അതിന്റെ 80% നമ്മൾ തന്നെ അകത്താക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ 200 കിലോമീറ്ററിലും ഭക്ഷണ രീതിമാറുന്ന ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ മുളകോ മുളകുപൊടിയോ ചേർക്കാത്ത കറികൾ വിരളമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്ത്യൻ ഭക്ഷണത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായ മുളക് ഇന്ത്യയിലേക്ക് പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കടൽ കടന്നെത്തിയതാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ അത്ഭുതപ്പെടാതിരിക്കും?

കരീബിയൻ ദ്വീപുകളിൽ താൻ കണ്ട കുരുമുളക് പോലെ എരിയുന്ന ഭക്ഷ്യവസ്തുവിനെ ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസ് 'പെപ്പേഴ്‌സ്' എന്നാണ് ആദ്യം വിളിച്ചത്. അക്കാലത്തു യൂറോപ്പിൽ കറുപ്പും വെളുപ്പും കുരുമുളകുകൾ വളരെ വിലയേറിയ പാചക ചേരുവകളായിരുന്നു. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ പണത്തിന് പകരമായും അവയുപയോഗിച്ചു വന്നിരുന്നു. കൊളംബസിന്റെ പെപ്പേഴ്‌സ് അഥവാ നമ്മുടെ മുളകിന്റെ ജന്മദേശം
മധ്യ-തെക്കേ അമേരിക്കയാണ്. ഏതാണ്ട് 7500 ബി.സി.ഇ മുതൽ അവിടത്തുകാർ ഭക്ഷണമായി മുളകുപയോഗിച്ചിരുന്നതായി അനുമാനിക്കപെടുന്നു. കൊളംബസിന്റെ യാത്ര മുതൽ തുടങ്ങിയ അമേരിക്കകളിലേക്കുള്ള യൂറോപ്യൻമാരുടെ അധിനിവേശം മുളകുചെടികൾക്ക് പുതിയ വൻകരകൾ കാണാൻ ഭാഗ്യമുണ്ടാക്കി. സ്പാനിഷ് - പോർച്ചുഗീസ് മൊണാസ്ട്രികളിലെയും കോണ്വെന്റുകളിലെയും ഒരു അലങ്കാര സസ്യമായാണ് മുളകുചെടികൾ ആദ്യമായി യൂറോപ്പിൽ വളർന്നത്. കുരുമുളകിന്റെ അന്യായവില കാരണം ക്രൈസ്തവ സന്യാസിസമൂഹങ്ങളുടെ പാചകപരീക്ഷണങ്ങളിൽ മുളകിനും അവസരം കിട്ടി. അതോടെ മുളകിന്റെ സുവർണകാലഘട്ടം പ്രാരംഭിച്ചു.

പോർച്ചുഗീസ് മിഷനറിമാരും കച്ചവടക്കാരും സന്ദർശിച്ച രാജ്യങ്ങളിൽ മുളകുപയോഗത്തിന്റെ ആധിക്യം ഇന്നു വളരെ വ്യക്തമാണ്. അവരിലൂടെ കടൽമാർഗം മുളക് ഇന്ത്യയിലെത്തുകയും മധ്യേഷ്യ വഴി തുർക്കിയിലേക്കും ഹംഗറിയിലേക്കും വ്യാപിച്ചുവെന്നും ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ മുളകിന്റെ ഇന്ത്യൻ/തെക്ക്-കിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ കുടിയേറ്റത്തെപ്പറ്റി സ്‌പെയിൻകാർക്ക് മറ്റൊന്നാണ് പറയാനുള്ളത്. സ്പാനിഷ് ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായം മെക്സിക്കോയിൽ നിന്ന് തങ്ങളുടെ മറ്റൊരു കോളനിയായ ഫിലിപ്പീൻസിലേക്കും അവിടുന്നു ഇന്ത്യ, ചൈന, ഇന്തോനേഷ്യ, കൊറിയ, ജപ്പാൻ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും മുളകെത്തിയെന്നാണ്.

ക്യാപ്സികം ആന്വം (Capsicum annuum) എന്ന ശാസ്ത്രീയ നാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മുളകിന്റെ ഒട്ടനവധി വൈവിധ്യങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലുണ്ട്. അവയിൽ ധനി, സന്നം, ജ്വാല, കശ്മീരി, കാന്താരി തുടങ്ങിയവ വ്യാപമായി കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്നു. നോർത്ത്-ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യയിലെ 'ഭൂത് ജോലോക്കിയ' ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും എരിവുള്ള മുളകാണ് (1,041,427 SHU in Scoville scale). ചുവന്ന മുളകിൽ കൂടിയ അളവിൽ വൈറ്റമിൻ സി യും പ്രൊവൈറ്റമിൻ എ യുമുണ്ട്. അതിനുപുറമേ, പൊട്ടാഷ്യം മഗ്നീഷ്യം, ഇരുമ്പ് തുടങ്ങിയ ലോഹമൂലകങ്ങളും മുളക് പ്രധാനം ചെയ്യുന്നു.

നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിലും ഭക്ഷണത്തിലും എന്തിന് വിശ്വാസത്തിലും വരെ കൈകടത്തിയ വരത്തൻ/വരത്തയാണ് മുളക്. ഗ്രഹണസമയത്ത് മുളകു കഴിക്കരുതെന്നാണ് 500 കൊല്ലം പഴക്കമുള്ള 'പ്രാചീന' ഇന്ത്യൻ വിശ്വാസം. ഐ.എസ്.ആർ.ഒ പോലും മുളകും നാരങ്ങയും തൂക്കിയിട്ടാണ് സ്പേസ് റോക്കറ്റുകൾ വിക്ഷേപിക്കുന്നുവെന്ന തമാശ ഇന്ത്യൻ വിശ്വാസങ്ങളിലുള്ള മുളകിന്റെ സ്വാധീനമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

എന്തായാലും ജാതി-മത-ദേശ-ഭാഷ ഭേദമന്യേ ഇന്ത്യക്കാരുടെ അടുക്കളകളിൽ മുളകിനിന്ന് മറ്റൊന്നിനും കിട്ടാത്ത സ്ഥാനം കിട്ടിയിരിക്കുന്നു. മുളക് മാത്രമല്ല കശുവണ്ടിയും പല സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളും മറ്റുരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇവിടെ വന്നതാണ്. വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ ഹിന്ദുക്കൾ ഉപവാസം ആചരിക്കുമ്പോൾ കപ്പയിൽ നിന്നു പ്രോസസ് ചെയ്തെടുത്ത സാബുദാന കഴിക്കാറുണ്ട്. ഈ കപ്പയും മധുരണക്കിഴങ്ങും മറ്റനേകം നിത്യോപയോഗ ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഉത്ഭവിച്ചവയല്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആഹാരവിഭവങ്ങളിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നവരും പ്രദേശീയ ഭക്ഷണ ഭേദത്തിൽ ഊറ്റം കൊള്ളുന്നവരും മനസിലാക്കുക, നമ്മുടെ രുചിവൈവിധ്യങ്ങൾക്ക് ലോകത്തോട് മുഴുവൻ നമ്മൾ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

References

Chilli | Spices Board of India
CHILLIES-The Prime Spice-A History, Dr. Indu Mehta
Chili_pepper - Wikipedia
Capsicum_annuum - Wikipedia

Stem സെല്ലുകൾ മരുന്നുകൾക്ക് പകരമാകുമോ?

ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൾ ശാസ്ത്രത്തിനുണ്ടായ ഏറ്റവും വലിയ നിരാശയാണ് ദക്ഷിണകൊറിയയിൽ ഒരു പതിറ്റാണ്ട് മുൻപ് നടന്ന വ്യാജ-മനുഷ്യഭ്രൂണ മൂലകോശങ്ങങ്ങളുമായി (human embryonic stem cell) ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ഗവേഷണം. 2005ൽ സിയോൾ സർവകലാശാലയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന വൂ സുക് ഹ്വാങ്ങും (Woo Suk Hwang) 24 സഹരചയിതാക്കളും ചേർന്നു സയൻസ് ജേർണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച റിസർച്ച് പേപ്പറാണ് വളരെപ്പെട്ടന്ന് ശാസ്ത്രലോകത്തെ ഞെട്ടിക്കുമാറ് വിവാദങ്ങൾക്ക് തിരികൊളുത്തിയത്. പ്രത്യുത്പാദനേതര കോശങ്ങളുടെ DNA അടങ്ങിയ ഭ്രൂണ മൂലകോശങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത് തെറാപ്യൂട്ടിക് ക്ലോണിങ്ങിൽ വൻകുതിച്ചുചാട്ടം ഉണ്ടാക്കുമായിരുന്ന, നോബൽ സമ്മാനാർഹമായ കണ്ടുപിടുത്തമാകേണ്ട ഒന്നായിരുന്നു. അഭിനന്ദനങ്ങൾക്ക് പകരം 10 വർഷം ജയിൽശിക്ഷക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട വൂ സുക് ഹ്വാങ് ചെയ്ത തെറ്റെന്താണെണെന്നു പറയുന്നതിന് മുൻപ് മൂലകോശങ്ങളെപ്പറ്റിയും അവയുടെ ചികിത്സാ ഉപയോഗങ്ങളെപറ്റിയും പറയാം.

ജീവികളുടെ ശരീരം കോശങ്ങൾക്കൊണ്ടു നിർമിതമാണെന്ന് അറിയാമല്ലോ. എന്നാൽ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലെയും കലകളിലുള്ളത് ഒരേതരം കോശങ്ങളല്ല. മസ്തിഷ്കത്തിലെ കോശഘടനയല്ല പേശികളിൽ ഉള്ളത്. രക്തത്തിലെ കോശങ്ങളല്ല ത്വക്കിലുള്ളത്, പാൻക്രിയാസിലെ കോശങ്ങളല്ല കുടലിലുള്ളത്. പലതരം കോശങ്ങൾ അവയുടെ ബാഹ്യാന്തരഘടനയിലും ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തിയിലും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അണ്ഡവും ബീജവും സംയോജിച്ചുണ്ടായ സൈഗോട്ട് (zygote) എന്ന ഒരൊറ്റ കോശത്തിൻ നിന്ന് ശരീരത്തിലെ കോശവൈവിധ്യം എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടു?

കോശങ്ങളുടെ പൊട്ടൻസി (cell potency) എന്ന സവിശേഷതയെപ്പറ്റി അറിഞ്ഞാൽ അതിനുള്ള ഉത്തരമാകും. വിഭജിച്ചു മറ്റുതരങ്ങളിലുള്ള കോശങ്ങളായി മാറാനുള്ള ഒരു കോശത്തിന്റെ കഴിവാണ് അതിന്റെ പൊട്ടൻസി. കൂടുതൽ തരം കോശങ്ങളാകാൻ കഴിവുള്ളവയ്ക്ക് കൂടുതൽ പൊട്ടൻസിയുണ്ടെന്നു പറയാം. ഒരു ജീവിയുടെ എല്ലാ കോശങ്ങളായും മാറാനുള്ള കഴിവാണ് ഏറ്റവും ഉയർന്ന പൊട്ടൻസിയുള്ള ടോട്ടിപൊട്ടന്റ് (totipotent) കോശങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത്. സൈഗോട്ടും അതിന്റെ ആദ്യത്തെ കുറച്ചു വിഭജനങ്ങളിൽ (morula സ്റ്റേജ് വരെ) ഉണ്ടാകുന്ന കോശങ്ങളും ടോട്ടിപൊട്ടന്റ് ആണ്. കുറെയധികം കോശവിഭജനങ്ങൾ നടന്നു ബ്ലാസ്റ്റുല സ്റ്റേജിൽ (blastocyst in human) എത്തുമ്പോൾ കോശങ്ങൾ inner cell mass ആയും trophoblast ആയും വേർതിരിയുന്നു. ഭ്രൂണത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളായി പിന്നീട് മാറുന്നത് inner cell mass ആണ്. പ്ലാസന്റയിലെ ഭ്രൂണേതര കോശങ്ങൾ trophoblast ൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നു. Inner cell mass ൽ കാണപ്പെടുന്ന മൂലകോശങ്ങളായ പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് (pluripotent) stem സെല്ലുകൾക്ക് ഭ്രൂണേതരകോശങ്ങളൊഴികെ ഏതുകോശവുമായി മാറാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. വളരെയധികം ശരീരകോശങ്ങളായി പരിണമിക്കാൻ കഴിവുള്ള മൂലകോശങ്ങളെ multipotent stem സെല്ലുകൾ എന്നാണ് വിളിക്കുക. മജ്ജയിൽ കാണുന്ന hematopoietic stem സെല്ലുകൾ മൾട്ടിപൊട്ടന്റാണ്. അവയ്ക്ക് ലിംഫോസൈറ്റ്സ്, മോണോസൈറ്റ്സ്, ന്യൂട്രോഫിൽ തുടങ്ങിയ രക്തകോശങ്ങളായി മാറാൻ കഴിവുണ്ട്. ഏതാനും കോശങ്ങളായി മാറാൻ കഴിവുള്ള progenitor കോശങ്ങളെ oligopotent stem cells എന്നും ഒരൊറ്റ കോശമായി മാറാവുന്ന precursor കോശങ്ങളെ unipotent stem cells എന്നും വിളിക്കുന്നു

ഒരു ജീവിയുടെ എല്ലാ കോശങ്ങളുടെയും ജനിതകഘടന ഒരേപോലയാണ്. അതായത് എല്ലാ കോശങ്ങളിലും കാണുന്ന 23 ജോടി ക്രോമോസോമുകളിലെ DNAയിൽ വ്യത്യാസം ഒന്നുമില്ല. എന്നിട്ടും ഒരേ DNAയിൽ നിന്നും സന്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് എന്തുകൊണ്ടാണ് വിവിധതരം പൊട്ടൻസിയുള്ള മൂലകോശങ്ങളും വ്യത്യസ്തമായ കർമങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്ന മറ്റുകോശങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നത്?

DNA തന്മാത്രകൾ ജീനുകളായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഓരോ തരം കോശങ്ങളുടെയും വിധി തീരുമാനിക്കുന്നത്‌ അവയിൽ active ആയ ജീനുകളാണ്. എല്ലാ ജീനുകളും മാർക്ക് ചെയ്തുവയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (epigenetic marks). പ്രവർത്തിക്കണോ വേണ്ടയോ, എത്ര അളവിൽ പ്രവത്തിക്കണം എന്നൊക്കെ തീരുമാനിക്കുന്നത് ജീനുകളുടെ പുറത്തുള്ള മാർക്കുകളാണ്. എപ്പി ജെനിറ്റിക് മാർക്കുകളെന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ DNAയിലും അവയെചുറ്റിയിരിക്കുന്ന ഹിസ്റ്റോൺ എന്ന പ്രോട്ടീനിലുമുള്ള കെമിക്കൽ മോഡിഫിക്കേഷനുകളാണ്. ഈ മാർക്കുകൾക്ക് അനുസരിച്ചു DNA യിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന മറ്റുചില ഘടകങ്ങൾ വഴിയാണ് ഓരോ ജീനിന്റെയും പ്രവർത്തനം തീരുമാനിക്കപ്പെടുന്നത്. അത്തരം ഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനു കാരണവും മാർക്ക് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള മറ്റു ജീനുകളാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വിവിധ ഘടകങ്ങളുടെ കോശത്തിലെ ലഭ്യതയ്ക്കനുസരിച്ചു ജീനുകൾ പ്രവർത്തനക്ഷമമാകും. ഭ്രൂണമൂലകോശങ്ങളിൽ ജീനുകളിലെ മാർക്കുകൾ കുറവായിരിക്കും. എന്നാൽ അവ വിഭജിച്ചു മറ്റുകോശങ്ങളാകുമ്പോൾ ഓരോ കോശത്തിന്റെയും പ്രവർത്തികൾക്ക് അനുസൃതമായി മാർക്കുകളിൽ വ്യത്യാസം വരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, insulin സംഭരിക്കാനും പുറം തള്ളാനും സഹായിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനുകളെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ജീനുകൾ active ആയി നിർത്തുക എന്നതാണ് പാൻക്രിയാസിലെ beta കോശങ്ങളിൽ നടക്കുന്നത്. എന്നാൽ അതേ ജീനുകൾ ഹൃദയപേശികളിലെ കോശങ്ങളിൽ ആവശ്യമില്ല. ഹൃദയകോശങ്ങളിൽ ആക്റ്റീവ് ആയുള്ളത് മസിൽ contraction നു സഹായിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനുകളെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ജീനുകളായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട്, ഇൻസുലിൻ മെക്കാനിസത്തിന് വേണ്ട ജീനുകൾ ഹൃദയപേശിയിലെ കോശങ്ങളിൽ ആക്റ്റീവ് ആകാതിരിക്കാനുള്ള മാർക്കിങ്ങിൽ ആയിരിക്കും.

മൂലകോശങ്ങളുടെ പൊട്ടൻസിയെ നിർണയിക്കുന്നതും ഇത്തരത്തിൽ ജീനുകളെ activate ചെയ്യുകയും silent ആക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മാർക്കുകളും ഘടകങ്ങളുമാണ് ( transcription factors, RNAi)

ഭ്രൂണാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വികാസം പ്രാപിച്ച മനുഷ്യശരീരത്തിലെ മിക്ക അവയവങ്ങളിലും മൂലകോശങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് പറഞ്ഞ hematopoietic stem സെല്ലുകൾ കൂടാതെ, intestinal stems cells, mesenchymal stem cells, neural stem cells തുടങ്ങിയ adult stem സെല്ലുകളാണവ. ഭ്രൂണത്തിലെ മൂലകോശങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന എത്തിക്സ് പ്രോബ്ലം adult stem സെല്ലുകളുടെ കാര്യത്തിലില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ stem cell തെറാപ്പിയിൽ വലിയൊരു പങ്ക് അവയ്ക്കുണ്ട്. ലുക്കീമിയ, രക്ത-അസ്ഥി അർബുദങ്ങളിൽ മജ്ജമാറ്റിവയ്ക്കൽ നടത്തുന്നത് adult stem സെല്ലുകളുടെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ഉപയോഗമാണ്.

മൂലകോശങ്ങളെപ്പറ്റി എന്തിനാണ് പഠിക്കേണ്ടത്? എന്താണ് അവയുടെ ഉപയോഗം?

മജ്ജ മാറ്റിവയ്ക്കലിലേത് പോലെ, പൊക്കിൾക്കൊടി രക്തത്തിൽ കാണുന്ന മൂലകോശങ്ങളെയും ബ്ലഡ് ക്യാൻസർ അനീമിയ തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. മസ്തിഷ്ക-സ്പൈനൽ കോഡ് ഇഞ്ചുറി, അന്ധത, വന്ധ്യത, ഹൃദയ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ, ഡയബറ്റിസ് തുടങ്ങിയ നിരവധി രോഗാവസ്ഥകൾക്ക് stem സെല്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് ആനിമൽ മോഡലുകളിലുള്ള പഠനങ്ങൾ പറയുന്നു. മൂലകോശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു അവയവങ്ങൾ പൂർണമായോ ഭാഗികമായോ ലാബുകളിൽ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തെറാപ്യൂട്ടിക് ക്ലോണിങ്ങിലൂടെ അണ്ഡകോശങ്ങളുടെ ന്യൂക്ലിയസ് മാറ്റി അഡൽട്ട് കോശങ്ങളുടെ ന്യൂക്ലിയസ് വയ്ക്കുന്നത് embryonic stem സെല്ലുകൾ ലഭ്യമാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. എന്നാൽ ethical issues കാരണം ഇത്തരത്തിലുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ ആനിമൽ മോഡലുകളിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്.മാത്രമല്ല, stem സെല്ലുകൾക്കായി ഭ്രൂണങ്ങളെ നശിപ്പിക്കേണ്ടി വരുമെന്നതും ഹ്യൂമൻ ക്ലോണിങിനുള്ള സാധ്യതയും മറ്റും മൂലകോശഗവേഷണം വിവാദവിഷയമാകാൻ കാരണമായിട്ടുണ്ട്.

സിയോൾ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ വൂ സുക് ഹ്വാങ് 2004ലും 2005ലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച research പേപ്പറുകളിലെ ഫലങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമച്ചവയായിരുന്നു. അയാൾക്ക് മനുഷ്യഭ്രൂണ മൂലകോശങ്ങളെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. പേപ്പറിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മെത്തേഡ് ആവർത്തിച്ച മറ്റാർക്കും അതേ റിസൾട്ട് കിട്ടിയില്ല. സ്വന്തം ഗ്രാജ്വേറ്റ് വിദ്യാർത്ഥികളിൽ നിന്നും ബ്ലാക്ക് മാർക്കറ്റിൽ നിന്നും അണ്ഡങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചതും ഹ്വാങ്ങിന് വിനയായി, കൊറിയയിൽ രാജ്യത്തിന് അഭിമാനമെന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇന്റർനാഷണൽ ഫ്രോഡായി, ജയിലിലായി!

ഭ്രൂണത്തിൽ നിന്നല്ലാതെ പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് stem സെല്ലുകളെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നത് മൂലകോശ ഗവേഷണരംഗത്ത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായി കരുതുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് mature ആയിട്ടുള്ള (അഡൾട്ട്) സെല്ലുകളെ റീപ്രോഗ്രാം ചെയ്ത് പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് സെല്ലുകൾ ഉണ്ടാക്കാം എന്ന കണ്ടുപിടുത്തത്തിന് ഷിൻയാ യമനകയ്ക്കും ജോൺ ഗർഡനും 2012 വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചത്. Induced pluripotent stem സെല്ലുകൾ നിർമിക്കാൻ ആവശ്യമായ റീപ്രോഗ്രാമിങ് ഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ യമനക മുഖ്യപങ്കുവഹിച്ചു.

Stem സെല്ലുകൾ മരുന്നുകൾക്കു പകരമായി വിവിധരോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുമെന്നാണ് കേംബ്രിജ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ Regenerative Medicine ലെ പ്രൊഫസർ Roger Pedersen പ്രത്യാശിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിലെ matured ആയ കോശങ്ങളെയും പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് ആക്കാമെന്ന കണ്ടെത്തൽ patient specific stem സെല്ലുകൾ (hence, patient specific medicine) എന്ന ആശയത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. 'സ്‌പൈനൽ കോഡിലെ ഇഞ്ചുറി മാറ്റാൻ ത്വക്കിലെ കോശങ്ങൾക്കു കഴിയുക' എന്നതുപോലെയുള്ള സാധ്യതയാണ് നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ളത്.

പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് stem സെല്ലുകളെ രക്തത്തിൽ നിന്നു വേർതിരിച്ചെടുക്കാനും Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) പോലുള്ള രോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കാനുമുള്ള ഒരു പ്രോട്ടോക്കോൾ 2010ൽ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ചികിത്സ സ്വീകരിച്ച 12ൽ ഒരാൾ മാത്രമേ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുള്ളുവെങ്കിലും രണ്ടുവർഷത്തിലൊരിക്കലുള്ള കോശസ്വീകരണത്തിലൂടെ അയാളുടെ രോഗാവസ്ഥ കൺട്രോൾ ചെയ്തു നിർത്താൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ചികിത്സകരെക്കൂടി ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ബൃഹത്പദ്ധതികളിലൂടെയേ stem cell therapy വിജയത്തിലെത്തിക്കാൻ കഴിയൂ. ഈ വിഷയത്തിൽ ഗവേഷണങ്ങളിലൂടെ നാൾക്കുനാൾ വികസിക്കുന്ന വിജ്ഞാനം ചികിത്സാരംഗത് വിപ്ലവം സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം.

References:
(Clickable links)

1. Fraudulent Human Embryonic Stem Cell Research in South Korea: Lessons Learned

2. Stem-cell therapy

3. Induced pluripotent stem cell

4. Epigenetic Marks

5. Stem Cell Transcription Factors and Regulators

6. RNAi in embryonic stem cells

7. Somatic cell nuclear transfer

8. Are Stem Cells The Future Of Medicine?

ഓരോരോ 'ജൈവ'തട്ടിപ്പുകൾ

ജൈവം, പ്രകൃതിദത്തം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ 'സുരക്ഷിതം' എന്നാണെന്ന മിഥ്യാധാരണ സമൂഹത്തിൽ വേരുറപ്പിച്ച് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനു ബലം നൽകാൻ സർക്കാരും മുന്നോട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ, കൊട്ടിഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന 'ജൈവ'ത്തെക്കുറിച്ച് ചില കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ.

ജൈവം അല്ലെങ്കിൽ ജീവനുള്ളത് എന്നു പറഞ്ഞാൽ രാസവസ്തുക്കളുടെ സങ്കീർണമായ കൂടിച്ചേരലാണ്. അതായത് പ്രകൃതിദത്തമായ എല്ലാം തന്നെ 'കെമിക്കൽസ്' കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ജീവന്റെ അടിസ്ഥാനമായ ഡി.എൻ.എ യുടെ പൂർണരൂപം ഡിയോക്സിറൈബോ ന്യൂക്ളിയിക് ആസിഡ് എന്നാണ്. ഡി.എൻ.എ എന്നത് നൈട്രജൻ അടങ്ങിയ ന്യൂക്ലിയോബേസ്, ഡിയോക്സിറൈബോസ് ഷുഗർ, ഫോസ്‌ഫേറ്റ് എന്നീ രാസസംയുക്തൾ ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന 'ന്യൂക്ലിയോറ്റൈഡു'കളുടെ പോളിമർ ആണ്. കോശങ്ങളുടെ പ്രധാന നിർമാണ വസ്തു പ്രോട്ടീനുകളാണ്. അവ പലതരം അമിനോ ആസിഡുകൾ കൂടിച്ചേർന്നാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്. ഊർജത്തിനും കോശങ്ങളുടെ മറ്റു പല പ്രവർത്തങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകളും ജൈവ വസ്തുക്കളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട രാസസംയുക്തമാണ്. ഇതുപോലെ ഒട്ടനവധി കെമിക്കൽസ് കൂടി ചേർന്നതാണ്‌ ജീവികളുടെ ശരീരം.

'പുറത്തു നിന്ന് ആഹാരം കഴിക്കണ്ട, കെമിക്കൽസ് ചേർത്തിട്ടുണ്ടാവും', 'വെറുതെ അലോപ്പതി കഴിച്ചു കെമിക്കൽസ് മുഴുവൻ അകത്താക്കണോ?', 'ക്യാൻസർ ഉണ്ടാക്കുന്നത് കെമിക്കലുകൾ ആണ്'. ഇങ്ങനെ രാസവസ്തുക്കളെപ്പറ്റിയുള്ള ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പ്രസ്താവനകൾ കേൾക്കാത്ത മലയാളികൾ വിരളമായിരിക്കും. കെമിക്കലുകളോടുള്ള ഈ ഭയത്തെ 'കീമോഫോബിയ' എന്നാണ് പറയുന്നത്. പക്ഷേ നിരുപദ്രവകാരികളായ പല രാസവസ്തുക്കളെയും വിഷമെന്ന് മുദ്രകുത്തി, പ്രകൃതി ജീവനവും പ്രകൃതി ചികിത്സയുമായി മുതലെടുപ്പ് നടത്തുന്ന കപട വൈദ്യന്മാർ സമൂഹത്തിൽ പെരുകുകയാണ്. പ്രകൃതിയിൽ ഉണ്ടാകുന്നതെല്ലാം സുരക്ഷിതവും മനുഷ്യനിർമിതമായതെല്ലാം (രാസവസ്തുക്കൾ) വിഷവുമാണെന്നാണ് അവർ ഉത്‌ഘോഷിച്ചു നടക്കുന്നത്.

പ്രകൃതിയിലുള്ളതെല്ലാം സുരക്ഷിതമാണോ? മനുഷ്യനുൾപ്പെടെയുള്ള ജീവികൾക്ക് ഭീഷണിയായ പദാർത്ഥങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി പ്രകൃതിയിൽ കാണുന്നുണ്ട്. ഇവയെ പ്രകൃതിദത്തമായ വിഷവസ്തുക്കൽ(Natural toxins) എന്നാണ് വിളിക്കുക. മനുഷ്യരിൽ വയറുവേദന മുതൽ മരണം വരെ വരുത്തി വയ്ക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് കഴിയും. കയിപ്പുള്ള കപ്പ(മരച്ചീനി)യിൽ കണ്ടുവരുന്ന ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡ് എന്ന രാസവസ്തു നല്ല ഒന്നാന്തരം വിഷമാണ്. ഒരു കിലോഗ്രാമിന് ഒരു ഗ്രാം എന്ന രീതിയിൽ കയിപ്പുള്ള, പാകം ചെയ്യാത്ത കപ്പയിൽ ഈ രാസവസ്തു അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ആപ്പിൾ, ആപ്രിക്കോട്ട്, ചെറി തുടങ്ങിയ ഫലവർഗങ്ങളിലും ചെറിയ തോതിൽ ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡും രാസപ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡ് ആയി മാറാൻ കഴിവുള്ള മറ്റു രാസവസ്തുക്കളും (മാൻഡെലോനൈട്രൈൽ, അമിഗ്ഡാലിൻ) കണ്ടുവരുന്നു. ഉരുളക്കിഴങ്ങിന്റെ പുറംതൊലിയിലും മുളച്ച ഭാഗങ്ങളിലും അടങ്ങിയ ഗ്ലൈക്കോ ആൽക്കലോയ്‌ഡ്‌സ് ശരീരത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും. അതുകൊണ്ട് മുളച്ച ഭാഗം മാറ്റി തൊലികളഞ്ഞിട്ടേ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് ഭക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാവൂ. ബീൻസിൽ കാണുന്ന വിഷപദാർത്ഥമാണ് ലെക്ടിനുകൾ. വെള്ളത്തിൽ കുതിർത്തുവച്ചാൽ കഴുകിക്കളയാവുന്ന ഇവയ്ക്ക് അന്നനാളത്തെ ബാധിക്കുന്ന അസുഖങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ശേഷിയുണ്ട്. ഇവയ്ക്ക് പുറമേ ഓക്സാലിക് ആസിഡ്, ഫ്യൂറോകൗമാറിൻസ്, കുർക്കുബിറ്റാസിൻസ് എന്നീ രാസവസ്തുക്കൾ ഭക്ഷണ പദാർത്ഥങ്ങളിൽ കാണുന്ന വിഷവസ്തുക്കളാണ്.

സയനൈഡ് വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകുന്ന ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡ് ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിവുള്ള അമിഗ്ഡാലിൻ എന്ന രാസവസ്തു വിറ്റാമിൻ ബി17 എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ നമുക്കാവശ്യമായ ബി കോംപ്ലക്സ് വിറ്റാമിനുകളുമായി ഈ വ്യാജ വിറ്റാമിന് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. ഇതിന്റെ അഭാവമാണ് ക്യാൻസർ എന്നും അമിഗ്ഡാലിനും അതിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമായ ലേട്രെയിലും അടങ്ങിയ ആഹാരം കഴിച്ചാൽ അർബുദം ഒഴിവാക്കാം എന്നും പ്രചരിപ്പിച്ച് ജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു വ്യാപക ശ്രമം ഇപ്പോൾ കണ്ടു വരുന്നുണ്ട്. അമിഗ്ഡാലിനെ 1980ൽ തന്നെ ഫുഡ് ആൻഡ് ഡ്രഗ് അഡ്മിനിസ്‌ട്രേഷൻ(FDA) ഓഫ് അമേരിക്ക നിരോധിച്ചതാണ്. അതിന്റെ ക്യാൻസറിനെ മാറ്റാനുള്ള കഴിവ് ഇപ്പോഴും വ്യക്തമല്ല. പക്ഷേ ആരോഗ്യവാനായ ഒരു വ്യക്തിയിൽ സയനൈഡ് വിഷബാധയുണ്ടാക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് കഴിയും എന്നത് നിസംശയം പറയാം.

ശരീരത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലേക്കും ബാധിക്കാൻ കഴിവുള്ള കോശങ്ങളുടെ അസാധാരണ വളർച്ച കാണിക്കുന്ന പാലരോഗവസ്ഥകളുടെയും കൂട്ടമാണ് ക്യാൻസർ. പുകയില, രാസവസ്തുക്കൾ, ഭക്ഷണക്രമവും അമിതഭാരവും എന്നിവയ്ക്ക് പുറമേ വൈറസുകൾ, റേഡിയേഷൻ എന്നിവയും ക്യാൻസറിന് കാരണമാകുന്നു. 10% വരെ അർബുദം ഒരു പരമ്പര്യരോഗവുമാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന്, ജീവിതശൈലിയും രാസവസ്തുക്കൾ അടങ്ങിയ തെറ്റായ ഭക്ഷണക്രമവും മാത്രമാണ് ക്യാൻസറുണ്ടാക്കുന്നതെന്നു സ്ഥാപിക്കാൻ വ്യാജ ഡോക്ടർമാർ മെനക്കെട്ടിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ മരുന്നും അവരുടെ കയ്യിലുണ്ട്. മുള്ളാത്തയിലും ലക്ഷ്മി തരുവിലും വിശ്വസിച്ച് ഫലപ്രദമായ ആധുനിക ചികിത്സ ലഭിക്കാതെ ക്യാൻസർ ബാധിച്ചു മരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം വർധിച്ചു വരുന്നു. ക്യാൻസർ മരുന്നുകളുടെ ഉയർന്ന വിലയും അതിനൊരു വലിയ കാരണമാണ്. റേഡിയേഷൻ, സർജറി, കീമോതെറാപ്പി, ടാർഗെറ്റഡ് തെറാപ്പി എന്നിവ ചേർന്നതാണ് ക്യാൻസർ ചികിത്സ. അത്രക്ക് സങ്കീർണമാണ് ആ രോഗാവസ്ഥ. അത്ഭുതമരുന്നുകളൊന്നും തന്നെ ഇതേവരെ ക്യാൻസറിനെ ഫലപ്രദമായി ഒറ്റക്ക് പ്രതിരോധിച്ചിട്ടില്ല.

ക്യാൻസറിനെപ്പറ്റി വ്യക്തമായി ബോധവൽക്കരണം നടത്തുകയും അസുഖം ബാധിച്ചവർ വ്യാജ'പ്രകൃതി' ചികിത്സകരേത്തടി പോകുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനുമുള്ള നടപടികൾ ആരോഗ്യവകുപ്പ് നടത്തണം. ക്യാൻസറിനെ നിയന്ത്രിക്കാനുതകുന്ന വലിയ ആരോഗ്യ പദ്ധതികൾ നടപ്പിലാക്കണം.

ഭക്ഷണത്തിനായി വളർത്തുന്ന സസ്യങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന രാസവളങ്ങളിലും കീടനാശിനികളിലും ക്യാൻസറിന് കാരണമാകുന്ന രാസവസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല എന്നുണ്ട്. എന്നാലും വിശ്വസിച്ച് എങ്ങനെ നമ്മൾ ആഹാരം കഴിക്കും എന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നു. ഭക്ഷണ പദാർത്ഥങ്ങളെ കൂടുതൽ കാലം 'ഫ്രഷ്' ആയി നിലനിർത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന രാസപദാർത്ഥങ്ങളും സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലാണ്. ഇതിനൊക്കെ പ്രതിവിധിയായി ആണ് ജൈവ പച്ചക്കറി വ്യാപകമാകുന്നത്. എന്നാൽ ജൈവ പച്ചക്കറി മാത്രം ഉപയോഗിച്ചത്കൊണ്ട് ക്യാൻസർ നിയന്ത്രണ വിധേയമാക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ജൈവകൃഷി ഭക്ഷ്യ സുരക്ഷയെ സാരമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും. വ്യാപകമായി ദീർഘകാലത്തേക്ക് ചാണകവും ചാരവും കമ്പോസ്റ്റും ഉപയോഗിച്ചുള്ള കൃഷി അസാധ്യമാണ്. വിളവ് കുറയും. മണ്ണിൽ നിന്ന് ചോർന്നുപോകുന്ന മൂലകങ്ങളെ തിരിച്ചു ചേർക്കാതെ വീണ്ടും ഫലവത്തായ കൃഷി നടക്കില്ല.

ജൈവ വ്യവസ്ഥക്ക് എതിരാണ് കൃഷി എന്ന സംവിധാനം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ജൈവകൃഷി എന്ന പദം ഒരു 'ഓക്സിമോറോൺ' ആണ്. (oxymoron എന്നാൽ വിപരീതർത്ഥത്തിൽ ഉള്ള രണ്ടു വാക്കുകൾ ഒരുമിച്ച് എഴുതുന്നതാണ്. ഉദാ: വ്യക്തമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, സ്വാഭാവികമായി അഭിനയിക്കുക, മരിച്ചു ജീവിക്കുക). സ്വാഭാവികതയെ നശിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒരേ തരത്തിലുള്ള സസ്യം വ്യാപകമായി വളർത്തുന്ന ഈ പ്രകൃതി നിന്ദ സംസ്കാരങ്ങൾ തുടങ്ങുന്ന കാലം മുതലേ നാം ചെയ്തു വരുന്നു. നിലനിൽപ്പിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമായത് കൊണ്ട് മാത്രം അതിനെ ന്യായീകരിച്ചും പോരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കൃഷിയെ 'ജൈവം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിനോട് ഒട്ടും തന്നെ യോജിപ്പില്ല.

ജൈവം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ നല്ലതും അപകടമില്ലാത്തതും ആണെന്ന ചിന്ത ദൂരവ്യാപക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയേക്കാം. മരണകാരണമായേക്കാവുന്ന രോഗങ്ങൾക്ക് ഒറ്റമൂലി ചികിത്സയും, രോഗാണു സിദ്ധാന്തത്തെപ്പോലും അംഗീകരിക്കാത്ത കപട വൈദ്യന്മാരുടെ ഫലം കിട്ടാത്ത വ്യാജമരുന്നുകളും ഉണ്ടാക്കിയേക്കാവുന്ന അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കിയേ തീരൂ. പരമ്പരാഗത വൈദ്യത്തെ ഒരു റെഫറൻസ് ആയി മാത്രം കണ്ടുകൊണ്ട്, പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ നിന്ന് ആധുനിക മരുന്നുകൾ നിർമിക്കാൻ സാധിക്കുമോ എന്ന് ശാസ്ത്രീയമായി പരിശോധിക്കണം. ആൾട്ടർനേറ്റീവ് മെഡിസിൻ എന്ന പേരിൽ നടന്നു വരുന്ന എല്ലാ തട്ടിപ്പുകൾക്കും കൂച്ചുവിലങ്ങിടണം.

കുടുംബ മഹിമ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്

ഒരിക്കൽ ഒരു വില്ലേജ് ആപ്പീസിൽ, കണ്ടാൽ "അപലക്ഷണങ്ങൾ" ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു മധ്യവയസ്കൻ കയറി ചെന്നു. ദൈനംദിന കൃത്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരുന്ന ഒരു ക്ലാർക്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥനെ അയാൾ മുഖം കാണിച്ചു.

"സാർ, ഞാൻ രാമകൃഷ്‌ണ-"ജാതിവാൽ" ആണ്. എന്റെ വീട് ഈ വില്ലേജിന്റെ പരിധിയിലെ തോട്ടക്കാട്ടുകരയിലാണ്. എനിക്കൊരു സർട്ടിഫിക്കറ്റു വേണാരുന്നു."

ഉദ്യോഗസ്ഥൻ മുഖമുയർത്തി നോക്കി. ആളുകൊള്ളാം. ആഢ്യനാണ്. ചന്ദനക്കുറിയൊക്കെ തൊട്ട വെളുത്ത മനുഷ്യൻ. പോരാത്തതിനു സ്വജാതിയും.

"ഇരിക്കൂ... എന്ത് സർട്ടിഫിക്കറ്റാണ് "ജാതിവാലിനു" വേണ്ടത് ?

ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചിട്ട് രാമകൃഷ്ണ - "ജാതിവാൽ" ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
"വീടിനെ സംബന്ധിച്ച ഒരു സർട്ടിഫിക്കറ്റാണ്. എവ്ട്ന്നാ കിട്ടുന്നതെന്നു അറിയില്ല. സാധാരണ ഇത്തരം സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ കിട്ടുന്നത് ഇവിടുന്നാണല്ലോ... !"

ജിജ്ഞാസയോടെ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പ്രതിവചിച്ചു - കൈവശാവകാശ സര്ടിഫിക്കറ്റാണോ ? കരമടച്ച രസീതാണോ ? എന്താ വേണ്ടന്ന് കറക്ട് ആയിട്ട് പറയൂ "

ജാതിവാൽ സംശയരൂപേണ ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു -
"അത് സാറേ കുടുംബ മഹിമ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്... ! അതാ വേണ്ടത്. നല്ല തറവാടാണ്, കുടുംബത്തിൽ പിറന്നതാണ് എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ ?അതിനുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റ് "

"കുടുംബ മഹിമ സർട്ടിഫിക്കറ്റോ ? അങ്ങനത്തെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഒന്നും ഇവിടുന്ന് കൊടുക്കാറില്ല. " ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പറഞ്ഞു.

"സാർ എത്ര പണം മുടക്കാനും ഞാൻ തയ്യാറാണ്. ഈ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടിയേ പറ്റു. കാശുണ്ടാക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇതുവരെ കല്യാണം ആയില്ല സാർ. പലരും കുടുംബ മഹിമ ചോദിക്കുന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാം മുടങ്ങി പോകുന്നു "
"ജാതിവാൽ" പറഞ്ഞു.

ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അയാളെ അടിമുടി ഒന്നുകൂടി ഉഴിഞ്ഞു.
"ആളെ കണ്ടു കുടുംബ മഹിമ അളക്കാൻ ഞാനാളല്ല. പിന്നെ താൻ ആളെ കളിയാക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണോ ?" ഉദ്യോസ്ഥന് ഒരു സർകാസം മണത്തു.

"ഒരിക്കലും അല്ല സാർ പണ്ടെന്റെ മുത്തശീടെ മുത്തശ്ശി വീട് വിട്ട് ഒളിച്ചോടിപ്പോയി. ആ ഒരു കാരണം കൊണ്ടാണ് സാർ ഒരു നല്ല പേര് കേൾക്കാൻ പറ്റാത്തത് "
വ്യസനത്തോടെ അയാൾ ആ സത്യം പറഞ്ഞു നിർത്തി.

"കൊണ്ടുപോടോ തന്റെ വൃത്തികെട്ട കടലാസുകൾ... ! റീസർവേയിൽ അത് തന്റെ സ്ഥലമല്ല എന്ന് വ്യക്തമാണ്. ഒരു മുൻ പ്രമാണങ്ങളും വാലിഡ് അല്ല. സർക്കാർ ഭൂമിയിൽ നിന്നും തന്റെ കുടില് എത്രയും പെട്ടന്ന് പൊളിച്ചോണം. ഇല്ലങ്കിൽ നിയമ നടപടി സ്വീകരിക്കും. "

ഉദ്യോഗസ്ഥനും "ജാതിവാലും " അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി. കണ്ടാൽ ആഢ്യത്വം ഇല്ലാത്ത ഇരുണ്ട നിറമുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ വില്ലേജ് ഓഫീസർ ടെ മുന്നിൽ കണ്ണുകൾ നിറച്ചു നിൽക്കുന്നു. ഓഫീസർ ആക്രോശം തുടർന്നു.

"ഇറങ്ങിപ്പോ ഇവിടുന്നു. കയ്യേറ്റം ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല."

ആ മനുഷ്യൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇറങ്ങി നടന്നു. പക്ഷേ ഓഫീസർ നിർത്തിയില്ല.

"കാലത്തു തന്നെ ഓരോരുത്തന്മാർ കേറി വരും മനുഷ്യനെ മെനക്കെടുത്താൻ. കുടുംബത്തിൽ പിറക്കാത്തവന്മാർ "

അതുകേട്ട രാമകൃഷ്ണ- "ജാതിവാലിന്റെ" മുഖം തെളിഞ്ഞു. അയാൾ ക്ലാർക്കിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

"എന്റെ സാറേ, സാറിനെ ഒക്കെ എന്തിനു കൊള്ളാം. വില്ലേജാപ്പീസറായാൽ ഇങ്ങനെ വേണം. ഒരാളെ കണ്ട്, അയാളുടെ കുടുംബ മഹിമ മനസിലാക്കിയില്ലേ.. ! ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കാണട്ടെ. എനിക്ക് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അദ്ദേഹം തരും"

അയാൾ പതിയെ വില്ലേജ് ഓഫീസറെ മുഖം കാണിക്കാൻ അകത്തെ കാബിനിലേക്ക് നടന്നു.

കോളിഫോം നദി

ആമുഖം വായിച്ചു ആ.ഭാ.സം* പ്രസംഗിക്കുകയാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്

ഗംഗാനദി, ഭാരതത്തിലെ ഹിന്ദുക്കൾക്ക് മാതൃസ്ഥാനീയയാണ്. പിതൃദർപ്പണ

ത്തിന്റെയും, നിമഞ്ജനത്തിന്റെയും പാപനാശനത്തിന്റെയും അവസാനവാക്ക്. ശൈവതിരുമുടിയിൽ നിന്നു മണ്ണിന്റെ പാപങ്ങൾ കഴുകിക്കളയാൻ അവതരിച്ച സാക്ഷാൽ ഭാഗീരഥി. ഇത് പുണ്യഗംഗ.

എന്നാൽ ഗംഗക്ക് മറ്റൊരു മുഖമുണ്ട്. നീർചാലുകളായി സമതലങ്ങളിൽ വഴിതേടുന്ന ഒരു യാത്രികയുടെ മുഖം. ഭാഗികമായി വെന്തത്തോ നശിക്കാത്തതോ ആയ ശവശരീരങ്ങളും പേറി ഏന്തിവലിയുന്ന  ഗംഗ, നനവില്ലാതെ ഊർദ്ധശ്വാസം വലിക്കുന്ന മണൽത്തിട്ടകളായും ചിലയിടത്ത് കാണാം.

Ganga River (Source: Wikipedia)

നദീതീരവാസികളായ കോടിക്കണക്കിനു മനുഷ്യരുടെ മലമൂത്രാദികളും അടുക്കളമാലിന്യവുകൊണ്ട് ദിനേന ഗംഗ മലിനമാകുന്നു. പുണ്യസ്നാനത്തിലൂടെ ഖരദ്രവ്യ മാലിന്യങ്ങൾ ദിവസവും നദിയിൽ ചേരുന്നു. തുകൽ വ്യവസായം, ഫാക്ടറികൾ തുടങ്ങിയവ തള്ളുന്ന അഴുക്കുവെള്ളത്തിലൂടെ രാസ സംയുക്തങ്ങളും ലോഹപദാർത്ഥങ്ങളും ഗംഗാജലത്തിന്റെ ഘടനയെതന്നെ മാറ്റുന്നുണ്ട്.

100 മില്ലി ലിറ്ററിന് 500 എന്ന അനുവദനീയമായ അളവിൽ നിന്നു 100 മില്ലി ലിറ്ററിന് 60000 എന്ന അളവിലേക്ക് മനുഷ്യമല കോളിഫോം ബാക്റ്റീരിയ നദിജലത്തിൽ പെരുകിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഉദരരോഗങ്ങൾ, കോളറ, മഞ്ഞപിത്തം, ടൈഫോയിഡ് തുടങ്ങിയ ജലജന്യ രോഗങ്ങൾ ഗംഗാതീരവാസികളിൽ കൂടുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ മൂന്നിലൊന്നു രോഗങ്ങളും മലിനജലത്തിലൂടെയാണെന്ന വാസ്തവം വിസ്മരിച്ചുകൂടാ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഗംഗയുടെ പുനരുദ്ധാനം മുഖ്യമായ വിഷയമാണ്. ആയിരം കോടി രൂപ ചിലവിട്ട് 1985 മുതൽ 2000 വരെ നടപ്പിലാക്കിയ ഗംഗാ ആക്ഷൻ പ്ലാൻ വലിയ പരാജയമായിരുന്നു. 2010ൽ 7000 കോടിയോളം രൂപ ഗംഗാശുദ്ധീകരണത്തിനു ആവശ്യമാണെന്ന് ആസൂത്രണകമ്മീഷൻ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 2014ൽ രൂപം കൊടുത്ത നമാമി ഗംഗാ പദ്ധതി ശുദ്ധീകരണത്തിനായി രണ്ടായിരം കോടി വകയിരുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വ്യക്തമായ ആസൂത്രണത്തിലൂടെയും ശാസ്ത്രീയ മാർഗങ്ങളുടെ അവലംബത്തിലൂടെയും മാത്രമേ ഗംഗയെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാനാകൂ. അത് ശുദ്ധജലത്തിനു പോലും ക്ഷാമം നേരിടുന്ന നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും. മൂന്നു ശതമാനം GDP ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിനായി കുറവ് വരുത്തുന്ന ഇന്ത്യയുടെ അവസ്ഥാവ്യതിയാനത്തിന് അതു മാർഗം തെളിയിക്കും. പക്ഷേ, ചോർച്ച 92 ശതമാനമാണെന്ന രാജീവ് ഗാന്ധി വചനം ഇന്നും മാറ്റം വരാതെ നിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഏതുകാലത്ത് ഗംഗയിൽ ശുദ്ധജലം ഒഴുകുമെന്നു പ്രവചിക്കാൻ വയ്യ.

'ഗംഗാജലം' കുപ്പിയിലാക്കി വിൽക്കൽ, അത് തപാലിലൂടെ വിതരണം ചെയ്യൽ എന്നിവ സാധാരണമാകുന്നു. കുപ്പിയിലാക്കി മലിന ജലം വിൽക്കുന്നത് വൻ പദ്ധതിയാക്കാതെ ശുദ്ധജല വിതരണം പ്രായോഗികമായി നടപ്പിലാക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. വേനലിൽ കുടിവെള്ളം കിട്ടാത്ത ലക്ഷക്കണക്കിനാളുകൾ ഇന്ത്യയിലുണ്ട്.

ഗംഗയടക്കമുള്ള ജലാശയങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം ദ്രുതഗതിയിലാക്കണം. അത് ഓരോ പൗരന്റെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

*ആർഷ ഭാരത സംസ്കാരം

താരാരാധന എന്ന മാനസികനാരോഗ്യം!

"Hero worship and obsession with celebrities is a dangerous trend, as it destroys the Rule of Law" എന്നാണ് മുംബൈ ഹൈക്കോടതിയിലെ മുൻ ചീഫ് ജസ്റ്റിസ്. സി എസ് ധർമാധികാരി പറഞ്ഞത്. വ്യക്തരാധനമൂത്ത്, ഫാൻസുകാർ തമ്മിലും അവരും നിക്ഷ്പക്ഷരും തമ്മിലും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അവ സൈബർ ക്രൈമുകൾ നിർബാധം അരങ്ങേറുന്നതിന് കാരണമാകുമ്പോൾ ഈ വിഷയത്തിൽ ചില മുൻ സംഭവങ്ങളും അഭിപ്രായങ്ങളും തരാരാധനയുടെ മനഃശാസ്ത്രവും വിവരിക്കാനാണ് ഈ കുറിപ്പെഴുതുന്നത്.

സൂപ്പർസ്റ്റാർ രജനികാന്തിന്റെ കഥാപാത്രം സ്‌ക്രീനിൽ കൊല്ലുപ്പെടുന്നതുകണ്ട് തീയറ്റർ നശിപ്പിക്കുകയും നടി ഖുശ്‌ബുവുൾപ്പെടെയുള്ള പ്രിയതാരങ്ങൾക്ക് അമ്പലമുണ്ടാക്കുയും ചെയ്ത, താരാരാധനയുടെ അങ്ങേയറ്റമെന്ന് വിശേഷണങ്ങളേറ്റുവാങ്ങിയ തമിഴ്നാട്ടുകാരെ നമ്മൾ അവമതിയോടെ നോക്കികണ്ടിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനൊക്കെ മുൻപ് തമിഴിൽ എം ജി ആറും ജയലളിതയുമടക്കമുള്ളവരും തെലുങ്കിൽ എൻ ടി ആറും താരപ്പൊലിമയും ജനങ്ങളുടെ 'കണ്ണിലുണ്ണിത്വവും' മുതലാക്കി സിനിമയിയിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കിറങ്ങിയിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ മറ്റു പല സംസ്ഥാങ്ങളിലുമായി അങ്ങനെയുള്ള മുതലെടുപ്പുകൾ തുടരുന്നുണ്ട്. ചെറിയതോതിൽ ഇന്ന്, മലയാളസിനിമയിൽ നിന്നും താരങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയരംഗപ്രവേശം നടത്തുമ്പോഴും അതിന്റെ വലിയ സാധ്യതയെ മുകരാൻ കേരളമിന്നും മടിക്കുന്നു.

കന്നഡ സൂപ്പർ താരം രാജ്‌കുമാർ മരിച്ചപ്പോൾ നടന്ന കലാപം നമുക്ക് കേട്ടുകേൾവിയില്ലാത്തതായിരുന്നു. ആരാധനാപാത്രങ്ങളുടെ വിയോഗം ആത്മഹത്യക്ക് വരെ പ്രേരണ നൽകുന്നു എന്നറിയുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നത്തിന്റെ ഗുരുതരാവസ്ഥ മനസിലാകുന്നത്.

തെലുങ്കിൽ അടുത്തകാലത്തു നന്ദമുറി ബാലകൃഷ്ണയുടെ 'ഗൗതമിപുത്ര ശതകരണി' എന്ന സിനിമയും ചിരഞ്ജീവിയുടെ 'ഖൈദി 150' എന്ന സിനിമയും ഒരുമിച്ചു റിലീസായി. രണ്ടുപേരും വലിയ ഫാൻബേസുള്ള സൂപ്പർ താരങ്ങൾ. പോരാത്തതിന് എതിർരാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരും. രണ്ടുപേരുടെയും ഫാൻസ്‌ തമ്മിലുള്ള 'കലാപങ്ങൾ' വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ കേട്ടുകേൾവിയുള്ളതാണ്. സിനിമകളുടെ റിലീസിന് മുൻപ് പോലീസ് മുന്നറിയിപ്പുകളും ജാഗ്രതനിർദേശങ്ങളും വരെ നൽകുകയുണ്ടായി. ബെംഗളുരുവിൽ, ജൂനിയർ NTR ന്റെയും പവൻ കല്യാണിന്റെയും ആരാധകർ തമ്മിലുണ്ടായ സംഘർഷത്തിൽ ഒരാൾ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കഴിഞ്ഞ വർഷമാണ്. അതായത് യുവതാരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിപ്പോലും തെരുവിലിറങ്ങി തമ്മിലടിക്കാനും കൊല്ലാനുംവരെ മടിക്കാത്ത മനുഷ്യർ നമ്മുടെ രാജ്യത്തുണ്ട്.

സൗത്ത് ഇന്ത്യയിലെപ്പോലെ അർദ്ധദൈവ പദവികൾ (demi-god status) നേടാനായില്ലെങ്കിലും എന്തിനും പോന്ന എണ്ണമറ്റ ആരാധകരുടെ പിൻബലമുള്ള അഭിനേതാക്കൾ ബോളിവുഡിലും മറ്റിന്ത്യൻ സിനിമമേഖലകളിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. 'ഖാൻമാരുടെ' സിനിമകൾ നേടിയ കോടികളുടെ എണ്ണത്തെ താരതമ്യപ്പെടുത്തുന്നതും അവരുടെ ആരാധകർ തമ്മിലുള്ള വാക്പോരുമൊക്കെ, സെലിബ്രിറ്റി വർഷിപ്പിന്റെ കോണിലൂടെ മാത്രമേ നോക്കിക്കാണാൻ കഴിയൂ. ബോളിവുഡിൽ മറ്റു നായകന്മാർക്കുമുണ്ട് കാര്യമായ ഫാൻബേസ്. അമിതാഭ് ബച്ചൻ രോഗബാധിതനായി അഡ്മിറ്റായപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി ഉപവസിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനും ആളുകളുണ്ടായി. ബോളിവുഡിൽ തമിഴിലേതുപോലെ ആരാധനമൂത്ത് 'ഭ്രാന്തുപിടിച്ചവരു'മുണ്ട് . ഒരുദാഹരണം പറയാം. രണ്ടായിരത്തി ഏഴിൽ, മുംബൈ സ്ഫോടനക്കേസിൽ കുറ്റാരോപിതനായി ജയിലിലായ സഞ്ജയ് ദത്തിനെ റിലീസ് ചെയ്യാൻ മഹാരാഷ്ട്രയിൽ ആരാധകർ മുറവിളി കൂട്ടി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നാഭായ് ആയുള്ള 'ഗാന്ധിഗിരി' മാത്രമാണ് അവർ മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത്. നടനോടുള്ള ആരാധന, അയാൾ രാജ്യത്തെ ഞെട്ടിച്ച ഭീകരാക്രമണത്തിൽ പ്രതിയാക്കപ്പെട്ടതിനെപ്പോലും തള്ളിക്കളയുന്നതിന് കാരണമാകുന്നു. ഇതും ആദ്യം പറഞ്ഞപോലെയുള്ള ഒരു ലോ ആൻഡ് ഓർഡർ പ്രശ്നമാണ്. താരങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന എന്തിനെയും ന്യായീകരിക്കാൻ ആരാധകർ കച്ചകെട്ടുന്നത് ആപത്താണ്.

ഒരുകാലത്തു വ്യക്ത്യാരാധനയെ പുച്ഛിച്ചിരുന്ന മലയാളി ഇന്നതിൽ തമിഴനോട് കട്ടയ്ക്ക് നില്കുന്നത്, അത്ഭുതകരമായ കാഴ്ചയാണ്. താരങ്ങളുടെ കട്ട് ഔട്ടുകളിൽ പാലാഭിഷേകവും പൂജകളും നടത്തുന്നത്, മറ്റു നടന്മാരുടെ ഫാൻസിനോട് സംഘർഷങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് ആരാധ്യപുരുഷനെ വിമർശിച്ചാൽ അത് "കുരുപൊട്ടൽ" ഉണ്ടാക്കുന്നതൊക്കെ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ നാട്ടിലും നിത്യ സംഭവങ്ങളാണ്. ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം തന്റെ ഇഷ്ട താരത്തെ വിമര്‍ശിച്ച ഒരാളോട് ഒരാരാധകൻ പകരം വീട്ടിയത് വിമർശകൻ തന്റെ സ്ത്രീസുഹൃത്തിനോടൊപ്പം നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോയിൽ ഉദ്ധരിച്ച ലിംഗത്തിന്റെ ചിത്രം ചേര്‍ത്ത് എഡിറ്റുചെയ്ത് പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ്. വാളിലും ഇൻബോക്സിലും അസഭ്യ വർഷങ്ങൾ വേറെ. ഇത്തരത്തിൽ തരംതാഴ്ന്ന രീതിയിലേക്ക് നമ്മുടെ നാട്ടിലും വ്യക്ത്യാരാധന വ്യാപിക്കുന്നത് ഭയത്തോടെയേ കാണാൻ കഴിയൂ.

അഭിനയത്തേക്കാൾ പ്രയാസമുള്ള പല സിനിമാജോലികളും ചെയ്യുന്നവർക്ക്, അതായത് സംവിധായകർ, പാട്ടുകാർ, ഛായാഗ്രാഹകർ, കഥാകൃത്തുക്കൾ തുടങ്ങിയവർക്ക് ലഭിക്കാത്ത ആദരവുകളും വൈകാരിക അടുപ്പവും എന്തുകൊണ്ട് അഭിനേതാക്കൾക്ക് കിട്ടുന്നു? നടന്മാരെക്കാൾ അല്ലെങ്കിൽ നടിമാരെക്കാൾ നല്ല വ്യക്തിത്വവും സ്വഭാവഗുണങ്ങളുമുള്ള പല സംവിധായകരും ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ അപരിചിതരായി തുടരുന്നു. അപ്പോൾ വ്യക്തിപ്രഭാവം, ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് മാത്രം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതല്ല. അഭിനയിച്ചുകൂടി നേടുന്നതാണ്. അതായത് പകർന്നാടുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾക്കൂടി വ്യക്തിക്കുണ്ടാകുമെന്ന തെറ്റിധാരണയും ആരാധകരെ "ഹീറോയിലേക്ക്" അടുപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ കഴിവുകൊണ്ട് മാത്രം ആദരവ് നേടുന്നവരും ധാരാളമുണ്ട്. പക്ഷേ അവർക്ക് താരപരിവേഷമില്ല. ആരാധകരുടെ മനഃശാസ്ത്രം മുതലെടുത്ത്, അതിൽ കഴിവും നല്ല സ്വഭാവവും കൂട്ടിച്ചാലിച്ചാണ് ഓരോരുത്തരും താരപരിവേഷം സ്വന്തമാക്കുന്നത്. സ്ഫടികത്തിലെ ലാലേട്ടന്റെ അഭിനയം കണ്ട് ഫാനാകുന്നത് കഥാപാത്രത്തിനോടുള്ള അടുപ്പമാണ്. അതുപിന്നെ ലാലേട്ടനെന്ന വ്യക്തിയോടുള്ള ആദരവാകുന്നു. പിന്നെ ആരാധനയാകുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ സെലിബ്രിറ്റികളെ ആരാധിക്കുന്നത്? ഉത്തരം നമ്മുടെ സാമൂഹിക ജീവിതം തന്നെയാണ്. സൈക്കോളജിസ്റ്റും എഴുത്തുകാരനുമായ Matthew Lieberman ന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ "മറ്റു ചിന്തകളില്ലാതെയിരിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ സാമൂഹികമായ ചിന്തകളിലേർപ്പെടുന്നു - മറ്റുള്ള വ്യക്തികളെപ്പറ്റിയും അവരുടെ ബന്ധങ്ങളെപ്പറ്റിയുമൊക്കെയുള്ള ചിന്തകൾ. നമ്മുടെ ജീവിതം തന്നെ സാമൂഹികമാണല്ലോ, അതുകൊണ്ട് സമൂഹത്തെപ്പറ്റി അറിയുകയെന്നത് മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച ഗുണം തന്നെയാണ്. ആരുടെയെങ്കിലും ആരാധകനായിരിക്കുക എന്നതുകൊണ്ട് സമൂഹത്തെപ്പറ്റി കൂടുതൽ ചിന്തിക്കാനുള്ള ഒരെളുപ്പവഴി തുറക്കുന്നു. സ്വയം ഒരു ആരധകനായിരിക്കുക, അങ്ങനെയായിരിക്കാൻ മറ്റുള്ളവരോട് നമ്മൾ എങ്ങനെ പെരുമാറുക എന്ന രണ്ടു ആസ്പെക്ടുകളിലൂടെ ചിന്തിച്ചാൽ സാമൂഹിക ചിന്തയും വ്യക്ത്യാരാധനയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മനസിലാക്കാം.

താരങ്ങളോടുള്ള അമിതാരാധനയെ 'Celebrity worship syndrome' എന്ന അസുഖമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിൽ നടന്ന പഠനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഈ മാനസിക പ്രശ്നത്തെ 'an obsessive addictive disorder in which a person becomes overly involved with the details of a celebrity's personal and professional life' എന്ന് നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് മനഃശാസ്ത്ര വിദഗ്ദരായ James Chapman, Lynn McCutcheon, John Maltby തുടങ്ങിയവരുടെ കണ്ടെത്തലുകളെ ആസ്പദമാക്കി ‘താരാരാധന രോഗത്തെ’, entertainment-social, intense-personal, borderline-pathological എന്നീ തലങ്ങളിൽ വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയെ(താരത്തെ) നമ്മൾ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങുന്ന സ്റ്റേജാണ് Entertainment-social. ഈ തലത്തിൽ താരത്തെക്കുറിച്ചു നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരുമായി സംസാരിക്കും. ഇഷ്ടതാരത്തെ സോൾമേറ്റ് ആയി താരതമ്യപ്പെടുത്തുന്ന സ്റ്റേജാണ് Intense-personal level. ഈ അവസ്ഥയിൽ കടുത്ത ഒരു മാനസിക താളം തെറ്റൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകും. Borderline-pathological എന്ന അവസ്ഥ താരത്തിനുവേണ്ടി എന്തും ചെയ്യാൻ തയ്യാറാകുന്ന തീവ്രമാനസിക രോഗമാണ്. മരിക്കാനും കൊല്ലാനുമൊക്കെ തുനിഞ്ഞിറങ്ങുന്നവർ ഈ ലെവലിലാണ്.

തീവ്രതാരാരാധകരിൽ സ്ട്രെസ്, ഡിപ്രഷൻ, ആങ്സൈറ്റി തുടങ്ങിയ മാനസിക അനാരോഗ്യങ്ങൾ കൂടുതലായി ഉണ്ടാകുന്നുവെന്ന് ബ്രിട്ടണിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ ഭ്രാന്തമായ താരാരാധനയുടെ ഈറ്റില്ലമായ നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഇത്തരത്തിൽ എടുത്തുപറയത്തക്ക പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടില്ല. ഒരുപക്ഷേ അത്തരം പഠനങ്ങൾ നടന്നാൽ, Celebrity worship syndrome നു പുതിയ നിർവചനങ്ങൾ കൊടുക്കാൻ പറ്റുന്ന റിസൾട്ടുകൾവരെ ഇവിടെ നിന്ന് കിട്ടിയേക്കാം.

താരങ്ങൾ ഒരാവശ്യമെന്ന നിലയിൽ ഫാൻസ്‌ അസോസിയേഷനുകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതും സംരക്ഷിക്കുന്നതും നമുക്കറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്. സിനിമയുടെ പ്രൊമോഷനും വിജയത്തിനും അത് വലിയ ഫാക്ടറായി കാലങ്ങളായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിവരുന്നു. എന്നാലിന്ന് ഫിലിം പ്രൊമോഷൻ കമ്പനികളും അവയെ സഹായിച്ചുകൊണ്ട്, എല്ലാ താര ഗോസിപ്പുകളെയും ജനങ്ങളിലേക്കെത്തിക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങളുടെ "മൂന്നാം പേജൂം" താരാരാധന വളർത്താൻ വലിയ പങ്കു വഹിക്കുന്നുണ്ട്. പുതിയ താരങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയും താരങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള അപ്റ്റുഡേറ്റ് വിവരങ്ങൾ പ്രേഷകനിലെത്തിക്കുന്നതും 'ആരാധനയിലൂടെ' നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയുന്ന റീച്ച് മനസിലാക്കിക്കൊണ്ടാണ്. അപ്പോൾ പ്രാഞ്ചിയേട്ടന്റെ പോലെയുള്ള പത്മശ്രീ പ്രൊഫൈലുകൾ സൃഷ്‌ടിച്ചുകൊണ്ട് താരങ്ങളെ ബൂസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ വലിയബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല എന്ന് സാരം.

ഒരു സിനിമ നടനെന്ന നിലയിൽ ഫാൻഷിപ്പിനോട് ഏറ്റവും നല്ല സമീപനം നടത്തുന്നത് ഫഹദ് ഫാസിലാണ്. കടുത്ത ആരാധനയും ആരാധകസംഘടനകളും ലോ ആന്റ് ഓർഡർ പ്രശ്നങ്ങളും സൈബർ ക്രൈമുകളും ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ, "നല്ലതാണെങ്കിൽ പ്രേക്ഷകൻ എന്റെ സിനിമ കാണണം അതിനുശേഷം എന്നെ മറക്കണം. ആരാധകരായി നടന്ന് ആരും സമയം പാഴാക്കരുത്" എന്ന ഫഹദിന്റെ വാക്കുകൾ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്.

വ്യക്ത്യാരാധന സ്വകാര്യമായിരിക്കുന്നിടത്തോളം സമൂഹത്തിന് അപകടമില്ലാത്തതാണ്. എന്നാൽ അതുപ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ മുതലെടുപ്പുകളും ചൂഷണങ്ങളുമുണ്ടാകുന്നു. വാക്പോരുകളും കലഹങ്ങളുമുണ്ടാകുന്നു. ആക്രമണങ്ങളും കൊലപാതകങ്ങളുമുണ്ടാകുന്നു. ഇന്റലെക്ച്വലി മറ്റിന്ത്യാക്കാരിൽ നിന്ന് ഒരുമുഴം മുന്നിലാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന നമ്മൾ മലയാളികൾക്ക് ഈ പ്രകടമാക്കപ്പെടുന്ന താരാരാധന ആവശ്യമാണോ?

അതിജീവനം

സൃഷ്ടിവാദത്തെ നിരാകരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മതങ്ങളുടെ കണ്ണിലെ കരടായി, വളരെയേറെ ചർച്ചക്ക് വിധേയമായതും, ഇന്നും വ്യാപകമായി പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമാണ് പരിണാമ സിദ്ധാന്തം. കൂടുതൽ മനസിലാക്കും തോറും, പരിണാമം ഒരു ശാസ്ത്രസിദ്ധാന്തമെന്ന നിലയിൽ ആവേശോദ്ദീപകമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിത്യജീവിതവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പരിണാമത്തെ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് ഈ ലേഖനത്തിലൂടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

മനുഷ്യ പരിണാമം- ഒരു ചിത്രീകരണം

എന്താണ് പരിണാമം? പ്രത്യുല്പാദനം ജീവന്റെ ഒരു അടിസ്ഥാനഗുണവിശേഷമാണ്. പുതുതായി ഉണ്ടാകുന്ന ജീവികൾക്ക് മുൻ തലമുറയുടെ ഗുണങ്ങൾ കിട്ടുന്നത് പ്രകൃതിയിലെ സ്വാഭാവികമായ കാഴ്ചയുമാണ്. എന്നാൽ, ഇങ്ങനെ അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറുന്ന സവിശേഷതകളിൽ പലവിധ മാറ്റങ്ങളും സംഭവിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു വൃക്ഷം, തലമുറകളായി ‘വളരെയധികം ഉയരം’ എന്ന സവിശേഷത കൈമാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതുക. എന്നാൽ പല തലമുറകൾ പിന്നിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതേ മരങ്ങളുടെ പിന്മുറയിൽ പെട്ട ചില മരണങ്ങൾ ഉയരം കുറഞ്ഞും കാണപ്പെട്ട് തുടങ്ങിയാൽ, അതിനെ പരിണാമം എന്ന് വിളിക്കാം. ഒരേ വൃക്ഷത്തിന്റെ പിന്മുറക്കാരിൽ പല ഉയരമുള്ളവർ (പരമാവധി ഉയരത്തിൽ വ്യത്യാസമുള്ളവർ), ഒന്നിൽ നിന്ന് പലത് പരിണമിച്ചുണ്ടായതിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്. അതായത് പരിണാമപ്രക്രിയ ജീവികൾക്കിടയിൽ വൈവിധ്യത്തിന് കാരണമാകുന്നു.

വിവിധ ജീവികൾ ഭ്രൂണാവസ്ഥയിൽ

ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമാക്കിയാൽ, ജീവിവർഗങ്ങൾക്ക് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ച് കൂടുതൽ വ്യത്യസ്തമായ ജീവികൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഏതാണ്ട് 3.5 ബില്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക്‌ മുൻപ് ജീവിച്ചിരുന്ന പൊതുപൂർവികജീവിയിൽ നിന്നാണ് ഇക്കണ്ട ജന്തുജാലങ്ങളും, പുല്ലും പൊതയും വള്ളിപടർപ്പും, അണുകൃമികളും ഉണ്ടായതത്രെ! മനുഷ്യരും, പക്ഷികളും, മീനുകളും ഉരഗങ്ങളും ഭ്രൂണാവസ്ഥയിൽ കാണിക്കുന്ന ശരീരസാമ്യത, ഫോസിൽ തെളിവുകൾ, ജീവികളുടെ DNA യിലെയും ജൈവരാസപ്രക്രിയ (Biochemistry) യിലെയും സദൃശ്യത എന്നിവ പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിന് തെളിവുകളാണ്.

പതിവ് പോലെ, വെറുതെ കുത്തിയിരുന്ന്, ചിന്തിച്ച് ചിന്തിച്ച്, അണ്ഡകടാഹത്തിന്റെ അങ്ങേക്കോണിൽ വരെ നടക്കുന്നതെന്താണെന്ന് കണ്ടെത്തിയ ഗ്രീക്ക് തത്വചിന്തകർ തന്നെയാണ് പരിണാമഗവേഷണത്തിന്റെയും പ്രാരംഭകർ. ‘എല്ലാ ജീവികളും ദൈവസൃഷ്ടികളായ മൂർത്ത രൂപങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണെന്ന്’ ചിന്തകശ്രേഷ്ഠനായ അരിസ്റ്റോട്ടിൽ പറഞ്ഞുകളഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ‘ഒരു മൃഗം മറ്റൊന്നിൽ നിന്നും ഉരുത്തിരിയാം’ എന്ന് അനാക്സിമാൻഡറും എംപെഡോക്ലസും പറഞ്ഞത് ആരും വകവെച്ചില്ല. എന്നാൽ പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടായതോടെ ശാസ്ത്രബോധം ഉദിച്ചുയരുകയും വസ്തുനിഷ്ടമായ സമീപനം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപെടുകയും ചെയ്തു. കടുത്ത മതസ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിയെ മോചിപ്പിക്കുകയും, പരിണാമ ഗവേഷണത്തിൽ ദൈവത്തെ ഒരു സൈഡിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി പലരും പ്രകൃതിയിലേക്ക് നോക്കുകയും ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ജൈവവൈവിധ്യ ഗവേഷണത്തിനു ശാസ്ത്രീയമാനം കൈവന്നു. അക്കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് ഇറാസ്മസ് ഡാർവിന്റെ ‘ചൂടുരക്തമുള്ള ജീവികളെല്ലാം ഒരു സൂക്ഷ്മജീവിയിൽ നിന്നും ഉണ്ടായിരിക്കാം’ എന്ന നിർദ്ദേശമാണ്.

ലമാർക്കും ഡാർവിനും 

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഴാൻ ബാറ്റിസ്റ്റ് ലമാർക്കിന്റെയും ചാൾസ് ഡാർവിന്റെയും രംഗപ്രവേശം.

കൂടുതൽ ഉപയോഗമുള്ള ശരീരഭാഗങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ വികാസം പ്രാപിക്കുകയും ഉപയോഗമില്ലാത്തത് നശിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ലമാർക്ക് വിശ്വസിച്ചു. വികാസം പ്രാപിച്ച സവിശേഷതകൾ അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുമെന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. ജിറാഫിന്റെ നീണ്ട കഴുത്താണ് ഇതിനെ വിശദീകരിക്കുന്ന ‘ക്ലാസിക്കൽ’ ഉദാഹരണം. ഉയർന്ന ചില്ലകളിലെ ഇലകൾ തിന്നാൻ കഴുത്ത് നീട്ടിയപ്പോൾ ജിറാഫുകളുടെ കഴുത്തിലെ മസിലുകൾ സ്‌ട്രെച്ച് ചെയ്യപ്പെടുകയും തത്ഫലമായി നീളുകയും അത് അടുത്ത തലമുറക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് അദ്ദേഹം അനുമാനിച്ചത്. “സൂക്ഷ്മജീവികൾ സ്വതജനനത്തിലൂടെ ഉണ്ടായി സമാന്തരപാതകളിലൂടെ പുരോഗതി ലക്ഷ്യം വച്ച് പരിണമിച്ച് ജൈവവൈവിധ്യം ഉണ്ടായി” എന്ന് കൂടി ചേർത്ത് ആ പരിണാമവാദം ‘ലമാർക്കിസം’ എന്നറിയപ്പെട്ടു.

പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനും ഭൗമശാസ്ത്രജ്ഞനുമായിരുന്ന ചാൾസ് ഡാർവിൻ എന്ന ബ്രിട്ടീഷുകാരൻ, 1831ൽ ക്യാപ്റ്റൻ റോബർട്ട് ഫിറ്റ്‌സ്റോയിക്കൊപ്പം ‘എച്ച് എം എസ് ബീഗിൾ’ എന്ന പര്യവേഷണകപ്പലിൽ ലോകം ചുറ്റാൻ പോയി. പരിണാമസിദ്ധാന്തരൂപീകരണത്തിൽ നാഴികക്കല്ലായ, അഞ്ചുവർഷം നീണ്ടു നിന്ന ആ യാത്രയാണ് ഭൂമിയിലെ ജൈവ വൈവിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ‘ഒറിജിൻ ഓഫ് സ്പീഷിസ്’ എന്ന പുസ്തകത്തിന് ആധാരം. ശേഖരിച്ച സാമ്പിളുകൾ പരിശോധിച്ച്, വിവരങ്ങളെ അപഗ്രഥിച്ച് വ്യക്തമായ നിഗമനങ്ങൾ നടത്തിയ ഡാർവിൻ, ആൽഫ്രഡ് വാലേസുമായി ചേർന്ന് ജൈവപരിണാമസിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണം (Natural Selection) വഴിയുള്ള പരിണാമ സിദ്ധാന്തം ആവിഷ്കരിച്ചു.

ഡാർവിൻ തന്റെ ‘ബീഗിൾ’ യാത്രയിൽ സന്ദർശിച്ച ഗാലപ്പഗോസ് ദ്വീപ്. പസഫിക് മഹാസമുദ്രത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഈ ദ്വീപിൽ നിരീക്ഷിച്ച ജൈവവൈവിധ്യമാണ് പരിണാമ സിദ്ധാന്തരൂപീകരണത്തിൽ മുഖ്യപങ്ക് വഹിച്ചത്

പ്രകൃതിക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലുമപ്പുറം പ്രത്യുത്പാദനം നടക്കുമ്പോൾ ജീവിക്കാനും തലമുറകളെ ഉണ്ടാക്കുവാനുമുള്ള സമരമുണ്ടാകുന്നു. ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരുകൂട്ടം സമാനജീവികളിൽ തന്നെ വ്യക്തിഗത വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്. പരിസ്ഥിതി സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഏത് വ്യക്തികൾക്കാണോ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായി വളരാനും പ്രത്യുത്പാദനം നടത്താനുമുള്ള ശേഷി ഉള്ളത് അവർ ഈ സമരത്തിൽ വിജയിക്കുന്നു (മനുഷ്യൻ എന്ന അർത്ഥത്തിലല്ല, പകരം ഒരു ജീവി വർഗ്ഗത്തിലെ ഒരൊറ്റ ജീവിയെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ് വ്യക്തി എന്ന പദം ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചത്). ഇതിനെ ‘അർഹതയുള്ളവയുടെ അതിജീവനം’ (survival of the fittest) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഒരേ ജീവി വർഗങ്ങളിൽ തന്നെയുണ്ടാകുന്ന വ്യത്യാസങ്ങൾ അസ്വാഭാവികമല്ല. ആ വ്യത്യാസങ്ങൾ അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാനും രോഗകാരികളെ ഫലപ്രദമായി നേരിടാനും ആഹാരം സുഗമമായി ശേഖരിക്കാനുമുള്ള കഴിവ് വർധിപ്പിച്ചാൽ, തീർച്ചയായും വ്യത്യസ്‍തർ പ്രതിബന്ധങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് തങ്ങളുടെ സവിശേഷതകളെ അടുത്ത തലമുറക്ക് കൈമാറും. അതിജീവിക്കാൻ കഴിയാത്തവർ കാലക്രമേണ ഇല്ലാതാകും. ഒരു ഉദാഹരണത്തിലൂടെ ഇത് വ്യക്തമാക്കാം.

ഒരു ആവാസ വ്യവസ്ഥയിൽ കുറെ പല്ലികൾ ഉണ്ട്. സ്വഭാവികമായി അവയിൽ കാലിന് നീളം കൂടിയതും കുറഞ്ഞതുമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കരുതുക. ഒരു വെള്ളപ്പൊക്കം വന്നാൽ (പരിസ്ഥിതി സാഹചര്യം) കാൽ നീളമുള്ളവയ്ക്ക് നീളം കുറഞ്ഞവയെക്കാൾ, ഉയരമുള്ള മരങ്ങളിൽ കയറി ഇരപിടിക്കാനാകും. തത്ഫലമായി കാൽ നീളമുള്ളവ ജീവിക്കാനുള്ള സമരത്തിൽ വിജയിക്കുകയും പ്രത്യുല്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കാൽ നീളാത്ത ‘പാവം’ പല്ലികൾ ചത്തൊടുങ്ങുന്നു. ജിറാഫിന്റെ കാര്യത്തിലും ഇത് തന്നെയായിരിക്കാം സംഭവിച്ചത്, അവിടെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന് പകരം, ഉയരം കുറഞ്ഞ ചെടികളുടെ ലഭ്യതക്കുറവാണ് പരിസ്ഥിതി സാഹചര്യം എന്ന് മാത്രം.

ഇത്തരത്തിൽ പ്രകൃതിയുടെ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുമ്പോൾ പരിസ്ഥിതി സാഹചര്യങ്ങളിൽ അതിജീവിക്കാൻ ഉതകുന്ന പാരമ്പര്യസവിശേഷതകൾ മാത്രം സമൂഹത്തിൽ പടരുന്നതിന് കാരണമാകുന്നു. അത് മുഴുവൻ സമൂഹത്തിനും ഗുണകരമായി ഭവിക്കുന്നു.

പാൻജെനെസിസ് (Pangenesis) എന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് ഡാർവിൻ പാരമ്പര്യസവിശേഷതകളുടെ കൈമാറ്റത്തെ വിശദീകരിക്കാനായി ആവിഷ്കരിച്ചത്. ഒരു ജീവിയുടെ ശരീരകോശങ്ങളെല്ലാം ജെമ്മ്യൂൾസ് എന്ന സൂക്ഷ്മപദാർത്ഥങ്ങൾ പൊഴിക്കുമെന്നും അവ ശരീരത്തിൽ മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ച് ജനനേന്ദ്രിയങ്ങളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുമെന്നും പാൻജെനെസിസ് പറയുന്നു. അവയാണ് അടുത്ത തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറുന്നത്. പ്രകൃതിയിലെ അതിജീവനത്തിന്‌ സഹായിച്ച മികച്ച സവിശേഷതകൾ, ജെമ്മ്യൂളുകളിൽ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കുന്നു. അത് അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് ഫലപ്രദമായ പ്രേഷണം ചെയ്യുന്നു എന്ന് ഡാർവിൻ വാദിച്ചു.

പയർ ചെടികളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ജനിതകശാസ്ത്രത്തിന് അടിത്തറയിട്ട ഗ്രിഗർ മെൻഡെൽ, Father of Genetics എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

ജനിതകശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആവിർഭാവത്തോടെ പരിണാമസിദ്ധാന്തം പരിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടു. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പാദത്തിൽ ഓസ്ട്രിയഹംഗറിക്കാരനായ ഗ്രിഗർ മെൻഡെൽ എന്ന പള്ളീലച്ചൻ പയറുചെടിയിൽ കുറേ പരീക്ഷണങ്ങളൊക്കെ നടത്തി പരമ്പര്യശാസ്ത്രത്തിന് (Genetics) അടിത്തറയിട്ടു. തലമുറകളായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ചെടികളുടെ ഉയരം, പൂക്കളുടെ നിറം, വിത്തുകളുടെ ആകൃതി തുടങ്ങിയ സവിശേഷതകളായിരുന്നു അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചത്. ഈ സവിശേഷതകളെ നിർണയിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ (പിന്നീട് ജീനുകൾ ആണതെന്ന് കണ്ടെത്തി) ബീജകോശങ്ങൾ ചേരുന്ന സമയത്തു പുനഃക്രമീകരിക്കപ്പെടുമെന്നും അങ്ങനെ അവ സന്തതികളിലേക്ക് പ്രേഷണം ചെയ്യപ്പെടുമെന്നും ഉള്ള മെൻഡെലിന്റെ കണ്ടെത്തൽ ഡാർവിന്റെ പാൻജെനെസിസിനെ തള്ളിക്കളയുന്നതിന് കാരണമായി.

ശാസ്ത്രം വീണ്ടും മുന്നോട്ട് പോയി. ജീവശാസ്ത്രപരമായ പാരമ്പര്യ കൈമാറ്റങ്ങൾ നടക്കുന്നത് ന്യൂക്ലിയിക് ആസിഡുകൾ എന്ന മാന്ത്രിക തന്മാത്രകളിലൂടെയാണെന്ന് കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. ഒരു ജീവിയുടെ എല്ലാ സവിശേഷതകളും ഈ തന്മാത്രകളിൽ കോഡ് ചെയ്ത് വച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നും ഭൂരിഭാഗം ജീവികളിലും ആ തന്മാത്രകൾ ‘ഡിയോക്സിറൈബോ’ ന്യൂക്ലിയിക് ആസിഡുകൾ (DNA) ആണെന്നും ഇന്ന് നമുക്കറിയാം.

DNA തന്മാത്രയുടെ ഗ്രാഫിക് ചിത്രീകരണം

അമേരിക്കൻ ശാസ്തജ്ഞനായ ജെയിംസ് വാട്സണും ബ്രിട്ടീഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഫ്രാൻസിസ് ക്രിക്കും 1953ൽ DNA തന്മാത്രകളുടെ ഘടന കണ്ടെത്തിയത് പാരമ്പര്യ സവിശേഷതകളുടെ വാഹകരായ ‘ജീനു’കളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിൽ വഴിത്തിരിവായ മാറ്റം കൊണ്ടുവന്നു. DNA എന്ന ചുറ്റുഗോവണി പോലെ കാണപ്പെടുന്ന നീണ്ട തന്മാത്രയിലെ പ്രത്യേക ഭാഗങ്ങളാണ് ജീനുകൾ. മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്ന് സന്തതികളിലേക്കുള്ള ജീനുകളുടെ കൈമാറ്റമാണ് സൂക്ഷ്മമായ തലത്തിൽ പാരമ്പര്യത്തിനുള്ള വിശദീകരണം.

ഒരേ വർഗ്ഗത്തിലെ ജീവികളുടെ വ്യത്യസ്ത സവിശേഷതകൾക്ക് കാരണം അവയുടെ ജീനുകളിലെ വ്യത്യാസമാണ്. DNA തന്മാത്രകളിലുണ്ടാകുന്ന ഉൾപരിവർത്തനം (Mutation) കൊണ്ടാണ് പ്രധാനമായും ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്. ഓരോ തവണയും കോശങ്ങൾ വിഭജികുമ്പോൾ അവയിൽ കാണപ്പെടുന്ന DNA തന്മാത്രകൾക്ക് (Parent DNA) സമാനമായ പുതിയ തന്മാത്രകൾ രൂപം കൊള്ളുന്നു. സങ്കീർണമായ ഈ പകർത്തിയെഴുത്തിലുണ്ടാകുന്ന പിഴവുകളാണ് ഉൾപരിവർത്തനങ്ങൾ. ബീജകോശങ്ങളുടെ വിഭജനസമയത്താണ് ഉൾപരിവർത്തനം ഉണ്ടാകുന്നതെങ്കിൽ അത് അസ്വാഭാവികതയുള്ള സന്താനസൃഷ്ടിയിലായിരിക്കും കലാശിക്കുക. ഈ അസ്വാഭാവികത ഒരു സവിശേഷതയായും ഭവിക്കാം. കാലുകളുടെ നീളത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജീൻ ആണ് ഉൾപരിവർത്തനത്തിന് വിധേയമായതെങ്കിൽ, അത് പ്രവർത്തിക്കാതെ കാൽ നീളാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഉൾപരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ജീനുകൾ എല്ലായിപ്പോഴും പുതിയൊരു സവിശേഷത ഉണ്ടാക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല. എന്നാൽ ഉദാഹരണത്തിന്, ചില പല്ലികൾ കാലക്രമേണയുള്ള ഉൾപരിവർത്തനം കൊണ്ട് ‘കാലു നീളുക’ എന്ന സവിശേഷത നേടിയതാണ് അവയെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ സഹായിച്ചതും പരിസ്ഥിതി സാഹചര്യങ്ങളിൽ അതിജീവിക്കാൻ പ്രാപ്തരാക്കിയതും.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജെ ബി എസ് ഹാൾഡെൻ പ്രകൃതി നിർദ്ധാരണത്തിന് ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ വിശദീകരണം നൽകിയത് ഡാർവിനിയൻ പരിണാമവും മ്യൂട്ടേഷൻ സിദ്ധാന്തവും മെൻഡെലിയൻ പാരമ്പര്യശാസ്ത്രവും ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതിന് കാരണമായി. അങ്ങനെ ഉണ്ടായതാണ് ആധുനിക പരിണാമ സംശ്ലേഷണം (Modern Evolutionary Synthesis). പ്രകൃതി നിർദ്ധാരണത്തിന് പുറമേ മ്യൂട്ടേഷൻ അസന്തുലനം, ജനറ്റിക് ഡ്രിഫ്റ്റ്, ജനറ്റിക് ഹിച്ച് ഹൈക്കിങ്, ജീൻ ഒഴുക്ക് തുടങ്ങിയ പരിണാമ മാർഗങ്ങൾ കൂടി ആധുനിക പരിണാമ സംശ്ലേഷണത്തിലുണ്ട്.

“പരിണാമം നമുക്ക് നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല, സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് നമുക്ക് മാറ്റം ഒന്നും വരുന്നില്ലല്ലോ” എന്നൊക്കെയുള്ള സംശയങ്ങൾ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച് എക്കാലത്തും ചോദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ്. ഒരു കാര്യം മനസിലാക്കുക; സാഹചര്യങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയുകയല്ല. സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടായ വ്യത്യാസങ്ങൾ പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആനുകൂല്യമായി മാറുന്നതാണ്. എന്നാൽ ചില പരിസ്ഥിതി സാഹചര്യങ്ങൾ ജനിതക ഉൾരിവർത്തനം ഉണ്ടാക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവയാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് സൂക്ഷ്മ ജീവികളിൽ (അതേക്കുറിച്ച് പറയാം). ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ ചുറ്റുപാടിനനുസരിച്ച് ഗുണകരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ‘മനഃപൂർവം’ ഉണ്ടാക്കുന്നതല്ല. വ്യത്യസ്ഥരായവരിൽ നിന്ന് അതിജീവിക്കാൻ ഏറ്റവും കഴിവുള്ളവരെ ‘പ്രകൃതി’ തെരഞ്ഞെടുക്കുകയാണ്! പരിണാമം നമുക്ക് ‘കാണാൻ കഴിയാത്തത്’ സങ്കീർണ ഘടനയുള്ള ജീവികളിൽ അത് സംഭവിക്കുന്നത് ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷങ്ങൾക്കൊണ്ടല്ല എന്നതുകൊണ്ടാണ്. പത്തോ നൂറോ ആയിരമോ വർഷങ്ങൾകൊണ്ടുമല്ല. ഒട്ടനവധി തലമുറകൾക്കൊണ്ടാണ് പുതിയൊരു സവിശേഷത ഒരു ജീവിവർഗ്ഗത്തിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെടുക. ഒരു പുതിയ ജീവിയായി പരിണമിച്ച് വരാൻ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ വേണ്ടിയും വരും.

മൈക്രോസ്കോപ്പിലൂടെ നോക്കിയാൽ പരിണാമം നേരിട്ട് കാണുവാൻ സാധ്യമാണ്. കോശവിഭജനത്തിലൂടെ പ്രത്യുത്പാദനം നടത്തുന്ന, ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ മാത്രം ആയുസ്സുള്ള ബാക്ടീരിയകളുണ്ട്. അവയുടെ പല തലമുറകളെയും നമുക്ക് നിരീക്ഷിക്കാനാകും. പരിണാമത്തിലൂടെയുള്ള അവയുടെ മാറ്റങ്ങൾ നമുക്ക് കണ്ടറിയാനും കഴിയും. ഇവിടെയാണ് ആദ്യം പറഞ്ഞ നിത്യജീവിതവുമായുള്ള ബന്ധം.

രോഗാണുക്കൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആന്റിബയോട്ടിക്കുകളുടെ ഉപയോഗമാണ് നേരിട്ട് കാണാവുന്ന പരിണാമത്തിന് മികച്ച ഉദാഹരണം. നിരവധി രോഗങ്ങൾ പരത്തുന്ന സൂക്ഷ്മാണുക്കൾ മറ്റെല്ലാ ജീവികളെയും നിരന്തരം ആക്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവ പരാദങ്ങൾ (parasites) ആണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവയുടെ വളർച്ചക്കും പ്രത്യുത്പാദനത്തിനും ഒരു ‘ഹോസ്റ്റ്’ കൂടിയേ തീരൂ.

ഹോസ്റ്റ് ജീവികളുടെ വിവിധ ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ പാരാസൈറ്റുകളായ സൂക്ഷ്മജീവികൾ കോളനികളുണ്ടാക്കുന്നു. അത് രോഗവസ്ഥകളായാണ് നാം അനുഭവിക്കുന്നത്. ന്യുമോണിയ, മെനഞ്ചൈറ്റിസ്, ശ്വാസനാളത്തിലെയും, മൂത്രനാളത്തിലെയും ഇൻഫെക്ഷനുകൾ, ത്വക്കിലെ ഇൻഫെക്ഷൻ, ഗൊണേറിയ, ഗാസ്ട്രൈറ്റിസ്, അൾസർ തുടങ്ങി ഒരുകൂട്ടം രോഗങ്ങൾ പാരസൈറ്റുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. മരണകാരണമായേക്കാവുന്ന ഈ രോഗങ്ങളെ ഫലപ്രദമായി പ്രതിരോധിക്കുന്നത് ആന്റിബയോട്ടിക്കുകൾ കൊണ്ടാണ്.

സൂക്ഷ്മ ജീവികളെ നശിപ്പിക്കുന്ന രാസവസ്തുക്കളാണ് ആന്റിബയോട്ടിക്കുകൾ. സൂക്ഷ്മാണുക്കളുടെ ശരീരഘടനയെയോ അവയിലെ ജൈവരാസപ്രവർത്തനങ്ങളെയോ പ്രതികൂലമായി ബാധിച്ചു, നാശം വിതക്കുകയാണ് ആന്റിബയോട്ടിക്കുകൾ ചെയ്യുന്നത്. ബ്രോഡ് സ്പെക്‌ട്രം, നാരോ സ്പെക്ട്രം എന്നിങ്ങനെ രണ്ടുതരം ആന്റിബയോട്ടിക്കുകളുണ്ട്. പലതരം സൂക്ഷ്മാണുക്കളെ കൊല്ലാൻ കഴിവുള്ളവയാണ് ബ്രോഡ് സ്പെക്ട്രം ആന്റിബയോട്ടിക്കുകൾ. കൃത്യമായി ഒരു വിഭാഗത്തെ മാത്രം ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത് നാരോ സ്പെക്ട്രം.

മാരക രോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിച്ച്, മനുഷ്യന് ഉയർന്ന ആയുർദൈർഘ്യവും ആരോഗ്യജീവിതവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ ആന്റിബയോട്ടിക്കുകൾ വഹിച്ച പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്.

എന്നാൽ ബ്രോഡ് സ്പെക്ട്രം ആന്റിബയോട്ടിക്കുകളുടെ തെറ്റായ ഉപയോഗം, അമിത ഉപയോഗം, തെറ്റായ രോഗനിർണയം എന്നിവ ഇന്ന്, അവയുടെ പ്രവർത്തനക്ഷമത ഇല്ലാതാക്കുകയാണ്. അതിന് പിന്നിൽ പരിണാമത്തിന് വലിയ പങ്കുണ്ട്.

അനിയന്ത്രിതമായ ആന്റിബയോട്ടിക് ഉപയോഗം, തെറ്റായ ഉപയോഗം (പറഞ്ഞ കോഴ്‌സിന് ഇടക്ക് വച്ച് ആന്റിബയോട്ടിക് കഴിക്കൽ നിർത്തുന്നത്) ചില സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ അതിജീവനത്തിന് കാരണമാകുന്നു. പ്രകൃതി നിർദ്ധാരണം വഴി അത്തരം സൂക്ഷ്മജീവികൾ കൂടുതൽ പ്രത്യുത്പാദിപ്പിച്ച് പ്രതിരോധശേഷിയുള്ള തലമുറകളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ക്രമരഹിതമായ ഉൾപരിവർത്തനം (random mutations) കൊണ്ടാണ്. ആന്റിബയോട്ടിക്കുകളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിവുള്ള, അതിജീവിക്കാൻ അർഹതയുള്ള സൂക്ഷ്മജീവികളെ ഉണ്ടാകുന്നത്. ആന്റിബയോട്ടിക്കിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ സഹായിച്ച ജീനുകളെ പരസ്പരം കൈമാറാനുള്ള കഴിവും രോഗകാരികളായ സൂക്ഷ്മജീവികൾക്കുണ്ട്.

‘ആന്റിബയോട്ടിക് പ്രതിരോധം (Antibiotic resistance)’ ഇന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രം നേരിടുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളികളിൽ ഒന്നാണ്. അതിനുപുറമെ ആന്റിബയോട്ടിക്കുകൾ, ഗുണകരമായ ഗട്ട് മൈക്രോബുകളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതും അലർജിയുൾപ്പെടെ മറ്റസുഖങ്ങൽ ഉണ്ടാക്കുന്നതും കുറച്ചുകൂടി പരിഗണനയർഹിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളാണ്. വീര്യം കൂടിയ ആന്റിബയോട്ടിക്കുകളിലേക്ക് ചികിത്സ വ്യാപിപ്പിക്കേണ്ട അവസ്ഥയാണ് ഇന്നുണ്ടായിരിക്കുന്നത്. അതിനനുസരിച്ച് പാർശ്വഫലങ്ങൾ മാറുകയോ കൂടുകയോ ചെയ്യും. പക്ഷേ ആന്റിബയോട്ടിക്കുകളെ തള്ളിക്കളയാനാകില്ല. ടി.ബി പോലുള്ള മാരക രോഗങ്ങൾക്ക് ആന്റിബയോട്ടിക്കുകൾ കൂടിയേ തീരൂ…

ആന്റിബയോട്ടിക് റെസിസ്റ്റൻസിനെപ്പറ്റി ഒരു കാർട്ടൂൻ

എത്രകാലം നാമിങ്ങനെ വീര്യവും പാർശ്വഫലങ്ങളും കൂടിയ ആന്റിബയോട്ടിക്കുകളിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും? അർഹതയുള്ള രോഗാണുക്കൾ വീണ്ടും അതിജീവിച്ച് വരില്ലേ? (കൃഷിക്ക് രാസകീടനാശിനികൾ പ്രയോഗിക്കുന്നതിലും സമാന പ്രശ്നം ഉയരുന്നുണ്ട്.)

പ്രകൃതി ജീവനവും ജൈവ രീതികളും ഇതിനൊരു പരിഹാരമായി ഉയർന്നു വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും ദീർഘകാലത്തേക്ക് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, പല മാരക രോഗങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ ഇന്നും അൽട്ടർനേറ്റീവ് തെറാപ്പി വിജയിട്ടുമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തെ വിശ്വസിക്കുന്നത് തുടരണം. ഫലപ്രദമായ മരുന്നുകൾ അനുദിനം കണ്ടെത്തപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മനുഷ്യരിലുള്ള പരീക്ഷണവിജയങ്ങൾക്കും അപ്രൂവലിനുമായി ചികിത്സാരീതികളും കാത്തുനില്കുന്നു.

പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവികതയ്ക്ക് എല്ലാത്തിനെയും വിട്ടുകൊടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ മനുഷ്യവംശം തന്നെ ഇന്നുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. കൃഷിചെയ്ത് നാം ആഹാരമുണ്ടാക്കി, ആക്രമിച്ചവയെ പ്രതിരോധിച്ചു, രോഗാണുക്കളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്തു. സ്വാഭാവിക പരിണാമത്തെ നാം വെല്ലുവിളിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അതേ പരിണാമം തന്നെ ഇന്ന് നമുക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. എക്കാലത്തും ചെയ്തതുപോലെ അതിജീവനത്തിനായുള്ള സമരം നമുക്ക് തുടർന്നേ മതിയാകൂ…!

സ്വയം ഭക്ഷിക്കുന്നതിന് ഒരു നൊബേൽ

കാര്യക്ഷമമല്ലാത്ത മാലിന്യ സംസ്കരണം വലിയ പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നമായി വളരുന്ന ഇന്നത്തെ സാഹചര്യങ്ങളിൽ റീസൈക്ലിങ്ങിനു വളരെയേറെ പ്രസക്തിയുണ്ട്. പുനഃരുപയോഗം സാധ്യമല്ലാത്ത അവസ്ഥയോ അല്ലെങ്കിൽ റീസൈക്ലിങ് എങ്ങനെ ചെയ്യാം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയോ കാരണം മാലിന്യങ്ങൾ കുമിഞ്ഞു കൂടുന്നത് നമ്മൾ നിത്യേന കാണുന്നു.

എന്നാൽ ജൈവശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ പ്രവർത്തന കേന്ദ്രങ്ങളായ കോശങ്ങൾ മലിനമായതിനെയും പഴകിയതിനെയും എത്ര ഫലപ്രദമായാണ് പുനഃരുപയോഗം ചെയ്യുന്നതെന്നു കണ്ടാൽ നാമത്ഭുതപ്പെടും! ഓട്ടോഫാഗി (Autophagy) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ റീസൈക്ലിങ് പ്രക്രിയയുടെ പ്രവർത്തനരീതി (mechanism) കണ്ടെത്തിയതിനാണ് ഇത്തവണത്തെ വൈദ്യശാസ്ത്രനുള്ള നൊബേൽ സമ്മാനം. ജപ്പാൻകാരനായ യോഷിനോരി ഒസുമി എന്ന ശാസ്ത്രജ്‌ഞനാണ് ജീവശാസ്ത്രത്തിലെ ഈ സുപ്രധാന കണ്ടെത്തൽ നടത്തി സമ്മാനാർഹനായത്.

ഓട്ടോഫാഗി എന്നതിനെ 'സ്വയം ഭക്ഷിക്കൽ' എന്ന് തർജുമചെയ്യാം. ഉപയോഗശൂന്യമായ ഭാഗങ്ങളെ കോശം സ്വയം വിഴുങ്ങുന്ന പ്രക്രിയയാണിതെന്നു ചുരുക്കം. മനുഷ്യനും മരങ്ങളും മറ്റുയർന്ന ജീവി വർഗ്ഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്ന യൂക്കാര്യോട്ട്സ് (Eukaryotes - കോശാംഗങ്ങൾ സ്തരംകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലുള്ള കോശങ്ങളോട് കൂടിയ ജീവികളുടെ വർഗം) എന്ന വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്ന ജീവികളുടെ കോശങ്ങളിലാണ് ഓട്ടോഫാഗി കാണപ്പെടുന്നത്.

പഴക്കം ചെന്ന പ്രോട്ടീനുകൾ, വലിയ തന്മാത്രകൾ എന്നിവയ്ക്ക് പുറമേ, പ്രവർത്തനം നിലച്ചതോ തകരാറിലായതോ ആയ കോശാംഗങ്ങളെ വരെ ഇരട്ട സ്ഥരമുള്ള ഗോളങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആക്കുന്നു. ഈ ഗോളങ്ങളെ കോശത്തിനുള്ളിലുള്ള നശീകരണ കേന്ദ്രമായ ലൈസോസോം എന്ന അറയിലേക്ക് തള്ളിയിടുന്നു. അവിടെ വച്ച് വിഘടിച്ചു തന്മാത്രകളാകുന്ന ഈ വേസ്റ്റ് സാധനങ്ങൾ പുതിയ നിർമാണ പ്രക്രിയകൾക്ക് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു. പൊളിച്ച പഴയ വീടിന്റെ തടിയും ഇഷ്ടികകളും പുതിയ വീടുപണിക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത്പോലെ!

ടൂൾസ് ഇല്ലാതെ ഒരു പണിയും നടക്കില്ലല്ലോ! കോശങ്ങളിലെ ഈ ജൈവ പുനരുപയോഗ പ്രക്രിയക്ക് ടൂൾസ് ആയ വലിയ പ്രോട്ടീൻ തന്മാത്രകളെ നിർമ്മിക്കുവാൻ ജീനുകൾ (genes) ആവശ്യമാണ് (കോശത്തിലെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഡി എൻ എ യോടെ പ്രവർത്തന യൂണിറ്റുകളായ ജീനുകളാൽ നിയന്ത്രിതമാണ്). അത്തരത്തിലുള്ള 15 ജീനുകൾ കണ്ടെത്തുകയും അവയുടെ തുടർ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ഓട്ടോഫാഗി എങ്ങനെ നടക്കുന്നു എന്ന് യീസ്റ്റിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ഒസുമി വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

വിഭവങ്ങൾ കിട്ടാതെ വരുമ്പോൾ (starvasion) അത്യാവശ്യമല്ലാത്ത ഭാഗങ്ങളെ ഓട്ടോഫാഗിയിലൂടെ കോശങ്ങൾ റീസൈക്കിൾ ചെയ്യാറുണ്ട്. പുതിയ കോശാംഗങ്ങൾക്കും വമ്പൻ തന്മാത്രകൾക്കും സ്ഥലം കണ്ടെത്താനും ഓട്ടോഫാഗി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു. കോശത്തിനുള്ളിൽ കടക്കുന്ന രോഗകാരികളായേക്കാവുന്ന സൂക്ഷ്മജീവികളെയും വിഷപദാർഥങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാൻ ഈ പ്രക്രിയ മുതൽകൂട്ടാണെന്നു ശാസ്ത്രജ്ഞൻന്മാർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഓട്ടോഫാഗി നടക്കാത്ത പക്ഷം പഴയ വസ്തുക്കളും വിഷ പദാർഥങ്ങളും കോശത്തിനുള്ളിൽ കുമിഞ്ഞുകൂടും. വെറുതെ കൂട്ടയിട്ടിരിക്കുന്ന മാലിന്യങ്ങൾ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉറവിടമാകുന്നതുപോലെ കോശങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കൂട്ടിയിടപ്പെടുന്നവയും രോഗങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. മസ്തിഷ്‌ക നാഡീകോശങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന പാർക്കിൻസൺസ് അടക്കമുള്ള അസുഖങ്ങളും പ്രമേഹവും ഓട്ടോഫാഗിയുടെ തകരാറുമൂലം ഉണ്ടായേക്കും. സ്തനാർബുദം അണ്ഡാശയക്യാൻസർ എന്നിവയിൽ ഓട്ടോഫാഗി കാര്യക്ഷമമായി അല്ല നടക്കുന്നതെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കോശങ്ങളിലെ ദൈനംദിന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പുറമേ, ഭ്രൂണരൂപീകരണം (Embryogenesis), കോശങ്ങളുടെ വേർതിരിയൽ (Cellular differentiation) എന്നിവയിൽ ഓട്ടോഫാഗിക്ക് ഉള്ള പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്.

1960 ൽ തന്നെ ഈ കോശങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രതിഭാസമുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയിരുന്നെങ്കിലും ഓട്ടോഫാഗിയുടെ രഹസ്യങ്ങൾ ലോകമറിയുന്നത് 1993 ലെ ഒസുമിയുടെ സംഭാവനകളിലൂടെയാണ്. ക്യാൻസർ അടക്കമുള്ള മാരക രോഗങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായ മരുന്ന് നിർമ്മിക്കുന്നതിന് ഗവേഷകരെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും അതിലൂടെ മനുഷ്യവംശത്തിന് ആരോഗ്യജീവിതം പ്രദാനംചെയ്യുന്നതുമായ മഹത്തായ കണ്ടുപിടിത്തം നൊബേൽ സമ്മാനത്തിന് എന്തുകൊണ്ടും അർഹമായതാണ്. യോഷിനോരി ഒസുമിക്ക് അഭിനന്ദനങ്ങൾ!

സോണി സോരി :വികൃതമാക്കപ്പെട്ട "ധൈര്യത്തിന്റെ മുഖം"

കഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരി 20 നു ഛത്തീസ്ഗഡിലെ ബസ്തറിൽ വച്ചാണ് സോണി സോരിയുടെ മുഖത്ത് അപരിചിതരായ മൂന്നു കാപാലികർ ഒരിക്കലും മായാത്ത കറുത്ത ചായം തേച്ചത്. മുഖം പൊള്ളിക്കുന്ന ആ രാസവസ്തു എന്താണെന്ന് ഇതുവരെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. "മക്കളെ ജീവനോടെ കാണണമെങ്കിൽ സി ആർ പി എഫ് നെതിരെയുള്ള പീഡനാരോപണങ്ങളും, ഇൻസ്പെക്ടർ ജനറൽ എസ് ആർ പി കല്ലുരിക്കെതിരെയുള്ള പരാതികളും പിൻവലിക്കണം" എന്ന ഭീഷണിയോടുകൂടിയായിരുന്നു ആക്രമണം.

ബസ്തർ ജില്ലയിലെ ആദിവാസി-ദളിത്‌ ക്ഷേമ പ്രവർത്തകയിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രീയത്തിലേക് സോരിയെ എത്തിച്ചത് അവർ ഇരയാക്കപ്പെട്ട കൊടും ക്രൂരതകളാണ്. നക്സൽ-സി ആർ പി എഫ് എറ്റുമുട്ടലുകൾക്ക് പേരുകേട്ട ഛത്തീസ്ഗഡിലെ ആദിവാസി മേഖലകളിൽ ബലിയാടുകളുടെ ജീവിതം നയിക്കുന്ന കാടിന്റെ മക്കൾക്ക്‌ വേണ്ടിയാണ് അവർ ശബ്ദമുയർത്തിയത്. അധികാര ദുർവിനിയോഗം നടത്തി ആദിവാസി പെൺകുട്ടികളുടെ അഭിമാനം കവർന്നവർക്കെതിരെയാണ്‌ അവർ സമരം ചെയ്തത്. വ്യാജ നക്സൽ ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു പാവങ്ങളെ ചുട്ടെരിക്കുന്നതിനെതിരെ വാക്കുകൾ തൊടുത്തപ്പോളാണ് സോരിയും നക്സലേറ്റ് ആയത്, അല്ലെങ്കിൽ പോലീസ് അവരെ നക്സലേറ്റ് ആക്കിയത്. മതിയായ തെളിവുകൾ ഇല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ കോടതി വിധിയെ തുടർന്ന് അവർ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും അഭിമാനവും ആരോഗ്യവും അവർക്ക് അന്യമായ് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കസ്റ്റഡിയിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ശാരീരിക പീഡനം നേരിട്ട്, പരാതിയിന്മേൽ ജയിൽ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയയായി. മനുഷ്യാവകാശ സങ്കടനകളും, ദേശീയ അന്തർദേശീയ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകരും സോരിക്കുവേണ്ടി നിലകൊണ്ടു. ഒന്നര വർഷത്തെ ജയിൽ വാസം കഴിഞ്ഞ് അവർ പുറത്തു വന്നു.

പൈശാചികമായ മർദ്ദന മുറകളും രഹസ്യഭാഗങ്ങളിൽ കല്ലുകൾ തിരുകിക്കയറ്റിയതും തുടർച്ചയായ മാനസിക പീഡനങ്ങളും അവരിലെ പ്രതികരണ ശേഷിയെ തളർത്തിയില്ല. ഇനിയൊരു പോരാട്ടത്തിനു രാഷ്ട്രീയമാണ് മികച്ച മാർഗമെന്നു അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 2014 ലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ബസ്തറിൽ നിന്ന് ആം ആദ്മി പാർടി സ്ഥാനാർഥിയായ് മത്സരിച്ചെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു.

ആദിവാസി സംരക്ഷണവും അന്യായ-അസമത്വങ്ങൾക്കെതിരെയും ഉള്ള അവരുടെ കർമമണ്ഡലത്തിൽ അവർ ഉറച്ചു നിന്നു, ഇപ്പോഴും ഉറച്ചു നില്ക്കുന്നു. അവരുടെ ശബ്ദം താഴ്ത്താൻ ആരാണ് വിറപൂണ്ടു നടക്കുന്നത്. ആർക്കാണ് ധീരതയുടെ മുഖം വികൃതമാക്കേണ്ടത്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ജെ എൻ യുവിൽ നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിൽ അവർ പറയുന്നു "ഞങ്ങളും ആസാദി (സ്വാതന്ത്ര്യം) ആണ് തേടുന്നത്, ഭരണകൂടത്തിന്റെ അടിച്ചമർത്തലുകൾക്കെതിരെ, അധികാര വർഗ്ഗത്തിന്റെ പീഡനങ്ങൾക്കെതിരെ"
രക്ഷിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരായവർ ശിക്ഷകർ ആകുമ്പോൾ, രാജ്യം ഫാസിസത്തിലേക്ക് ദ്യുതഗതിയിൽ ചലിക്കുമ്പോൾ കയ്യും കെട്ടി നോക്കി നില്ക്കാൻ ആകില്ല. സോണി സോരി മാരും കൻഹൈയ്യമാരും ഇനിയും ശബ്ദമുയർത്തട്ടെ.