Higher Education In India

---

The department of higher education, one hand of the Ministry of Human Resource Development — MHRD is the government body that supervises higher education in India. The ministry was a single unit until it bifurcated on 26th September 1985, to the department of school education and literacy, which deals with primary, secondary and higher secondary education, adult education and literacy, and the department of higher education, which deals with the university education, technical education, scholarships, etc. A cabinet-ranked member of the council of ministers heads the HRD ministry, who may be assisted by deputy ministers called ministers of state.

For ease of governance, the department of higher education is divided into eight bureaus which are,

• University and Higher Education; Minorities Education
• Technical Education
• Administration and Languages
• Distance Education and Scholarships
• UNESCO, International Cooperation, Book Promotion and Copyrights, Education Policy, Planning, and Monitoring
• Integrated Finance Division.
• Statistics, Annual Plan and CMIS
• Administrative Reform, North Eastern Region, SC/ST/OBC

Under each of these bureaus there are several autonomous institutions, sum up to more than 100 in number, through which the department implements its day to day functions. Among those, the University Grants Commission (UGC) comes under the ‘University and Higher Education; Minorities Education’ bureau whereas IITs, NITs, IIMs, and IISERs come under the ‘Technical Education’ bureau.

India has the third-largest higher educational system in the world, next to the United States of America and China, and it comprises 45 Central Universities, 318 State Universities, 185 State Private universities, 129 Deemed-to-be-Universities, 51 Institutions of National Importance under MHRD, and four Institutions established under various State legislations as per the latest data available from Ministry of HRD. The number of Universities/University level institutions has grown 34 times and the number of colleges became 74 times compared to the numbers reported in 1950. In India, “University” means a ‘University established or incorporated by or under a Central Act, a Provincial Act or a State Act and includes any such institution as may, in consultation with the University concerned, be recognized by the University Grants Commission (UGC) in accordance with the regulations made in this regard under the UGC Act, 1956’ (Adapted from UGC Act, 1956). University/University-level Institutions are categorized into six; (Information adapted from http://mhrd.gov.in)

Central University: A university established or incorporated by a Central Act.

State University: A university established or incorporated by a Provincial Act or by a State Act.

Private University: A university established through a State/Central Act by a sponsoring body viz. A Society registered under the Societies Registration Act 1860, or any other corresponding law for the time being in force in a State or a Public Trust or a Company registered under Section 25 of the Companies Act, 1956.
Deemed-to-be University: An Institution Deemed to be University, commonly known as Deemed University, refers to a high-performing institution, which has been so declared by Central Government under Section 3 of the University Grants Commission (UGC) Act, 1956.
Institution of National Importance: An Institution established by Act of Parliament and declared as Institution of National Importance.
Institution under State Legislature Act: An Institution established or incorporated by a State Legislature Act.

Both the central government and the provincial state governments share the responsibility of higher education in India. UGC is the main governing and coordinating body at tertiary level education in the country. It advises the department of higher education in making various policies, enforce its standards on courses and curriculum offered by universities, and helps in the coordination between the center and the provincial states. The motto of UGC is ‘Gyan-Vigyan Vimuktaye’ which translates to knowledge liberates. As of 2013 data, there are 37,204 colleges as Government Degree Colleges and Private Degree Colleges, functioning under universities and institutions reported to UGC. There are 14 autonomous institutions established by the University Grants Commission to oversee the accreditation of higher learning.

• All India Council for Technical Education (AICTE)
• Distance Education Council (DEC)
• Indian Council of Agricultural Research (ICAR)
• Bar Council of India (BCI)
• National Assessment and Accreditation Council (NAAC)
• National Council for Teacher Education (NCTE)
• Rehabilitation Council of India (RCI)
• Medical Council of India (MCI)
• Pharmacy Council of India (PCI)
• Indian Nursing Council (INC)
• Dental Council of India (DCI)
• Central Council of Homeopathy (CCH)
• Central Council of Indian Medicine (CCIM)
• Veterinary Council of India (VCI)

All India survey of higher education conducted by MHRD reports, the total enrollment in higher education has been estimated to be 28.56 million with 15.87 million boys and 12.69 million girls. Girls constitute 44.4% of the total enrollment. At the undergraduate level, the highest percentage of students are enrolled in Arts (34%) followed by Engineering & Technology (19%), Commerce (14.5%), and Science (12%). At the Ph.D. level, the enrollment percentage is less than 1% only.

The rapid development of technical education is clearly visible as the country is capable of graduating above 500,000 engineers per year. In addition, around 350,000 students enroll in engineering diploma programs every year.

UGC has introduced a new graduate-level program in vocational/skill-based education with lateral entry and multiple exit options (diploma in one year and an advanced diploma in two years) named Bachelor of Vocational Studies (B.Voc) recently. 60% of this program is vocational exposure implemented via industrial projects and hands-on experiences.

India has signed Several Educational Exchange Programme (EEP)/Memorandum of understanding (MOU) for cooperation in the field of education with multiple countries leading in education such as Germany, Sweden, Australia, UK, and the USA. MHRD lists 54 partner countries in their websites.

Top universities of India such as Jawaharlal Nehru University, Anna University, and the University of Calcutta have been internationally recognized and offers world-class education. Indira Gandhi National Open University provides distance education, a remarkable feature of India’s higher education to approximately 3.5 million students across the globe, which makes it the largest university in the world in terms of number of students.

IITs, IIMs, and AIIMS are the nation’s prestigious institutions, from which the graduates are readily placed in various jobs in the private sector. Indian Institutes of Science Education and Research (IISERs) established to integrate graduate level science education with scientific research are emerging to be global standard institutions in terms of cutting-edge research. Institutes under CSIR and TIFR are also contributing their part to the advancement of higher education and scientific research in India.

While a few of our universities and Institutions of National importance provide world-class education and facilities, the state universities and other educational institutions are lacking behind in terms of quality and professionalism. In the era of e-learning and modern educational models, they are yet to implement the advanced methods in research and training. The major hurdles are lack of proper infrastructure, less number of experts, and deficiency of progressive thinking. Because of this, bright students of our nation are going abroad to pursue their higher education and most of them never return. European countries such as Britain, Germany, and Spain are ready to absorb Indian students as per the report of Firstpost.com. Fee waivers, easy visa, and special policies attract Indian students to the international universities of Europe.

The developed countries of America and Europe brought up their universities into an international standard by giving special emphasis to them. We can also model this and make our universities international. Promoting e-learning via National Knowledge Network (NKN) can ensure the reach of quality education in various parts of India. NKN is a Research and Education Network that is dedicated to providing a unified high-speed network backbone for educational institutions in India. The high-speed network enables a student sitting in the ‘e-class room’ of a state university, say in Sikkim to attend the lecture given by an eminent professor of the Indian Institute of Science, Bengaluru situated thousands of kilometers away. Live interaction between the lecturer and students is possible via NKN which will give the experience of a real classroom. Besides this, online courses offered by top universities of the world are now available through Massive Open online courses (MOOC) which can be effectively exploited for better learning. SWAYAM (Study Webs of Active -Learning for Young Aspiring Minds) is the MOOC portal launched by the Ministry of HRD.

If we uplift our universities at least to the level of our own leading educational institutions, India can become a global educational destination. Non-extreme climate, low living cost, and low cost — high-quality education will attract students from various foreign countries. The government of India has already started a consultation service for international students through Educational consultants of India ( Ed CIL). Unique courses offered in India such as Ayurveda, Yoga, and Hindi language can also bring international students.

The average age of an Indian is decreasing. By 2030, we will become the youngest nation in the world. Without quality education and training, this youthfulness will go in vain. With the third-largest system of higher education, India has the responsibility to provide well-educated and qualified human resources to the world. For this, we have to radically reform our higher education and implement world-class standards without fail.

References :
 All India survey of higher education conducted by MHRD
 UGC, Act 1956
 Website of MHRD
 Website of UGC
 Wikipedia, article on Higher Education in India
 Wikipedia, article on UGC

---

Stem സെല്ലുകൾ മരുന്നുകൾക്ക് പകരമാകുമോ?

ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൾ ശാസ്ത്രത്തിനുണ്ടായ ഏറ്റവും വലിയ നിരാശയാണ് ദക്ഷിണകൊറിയയിൽ ഒരു പതിറ്റാണ്ട് മുൻപ് നടന്ന വ്യാജ-മനുഷ്യഭ്രൂണ മൂലകോശങ്ങങ്ങളുമായി (human embryonic stem cell) ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ഗവേഷണം. 2005ൽ സിയോൾ സർവകലാശാലയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന വൂ സുക് ഹ്വാങ്ങും (Woo Suk Hwang) 24 സഹരചയിതാക്കളും ചേർന്നു സയൻസ് ജേർണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച റിസർച്ച് പേപ്പറാണ് വളരെപ്പെട്ടന്ന് ശാസ്ത്രലോകത്തെ ഞെട്ടിക്കുമാറ് വിവാദങ്ങൾക്ക് തിരികൊളുത്തിയത്. പ്രത്യുത്പാദനേതര കോശങ്ങളുടെ DNA അടങ്ങിയ ഭ്രൂണ മൂലകോശങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത് തെറാപ്യൂട്ടിക് ക്ലോണിങ്ങിൽ വൻകുതിച്ചുചാട്ടം ഉണ്ടാക്കുമായിരുന്ന, നോബൽ സമ്മാനാർഹമായ കണ്ടുപിടുത്തമാകേണ്ട ഒന്നായിരുന്നു. അഭിനന്ദനങ്ങൾക്ക് പകരം 10 വർഷം ജയിൽശിക്ഷക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട വൂ സുക് ഹ്വാങ് ചെയ്ത തെറ്റെന്താണെണെന്നു പറയുന്നതിന് മുൻപ് മൂലകോശങ്ങളെപ്പറ്റിയും അവയുടെ ചികിത്സാ ഉപയോഗങ്ങളെപറ്റിയും പറയാം.

ജീവികളുടെ ശരീരം കോശങ്ങൾക്കൊണ്ടു നിർമിതമാണെന്ന് അറിയാമല്ലോ. എന്നാൽ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലെയും കലകളിലുള്ളത് ഒരേതരം കോശങ്ങളല്ല. മസ്തിഷ്കത്തിലെ കോശഘടനയല്ല പേശികളിൽ ഉള്ളത്. രക്തത്തിലെ കോശങ്ങളല്ല ത്വക്കിലുള്ളത്, പാൻക്രിയാസിലെ കോശങ്ങളല്ല കുടലിലുള്ളത്. പലതരം കോശങ്ങൾ അവയുടെ ബാഹ്യാന്തരഘടനയിലും ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തിയിലും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അണ്ഡവും ബീജവും സംയോജിച്ചുണ്ടായ സൈഗോട്ട് (zygote) എന്ന ഒരൊറ്റ കോശത്തിൻ നിന്ന് ശരീരത്തിലെ കോശവൈവിധ്യം എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടു?

കോശങ്ങളുടെ പൊട്ടൻസി (cell potency) എന്ന സവിശേഷതയെപ്പറ്റി അറിഞ്ഞാൽ അതിനുള്ള ഉത്തരമാകും. വിഭജിച്ചു മറ്റുതരങ്ങളിലുള്ള കോശങ്ങളായി മാറാനുള്ള ഒരു കോശത്തിന്റെ കഴിവാണ് അതിന്റെ പൊട്ടൻസി. കൂടുതൽ തരം കോശങ്ങളാകാൻ കഴിവുള്ളവയ്ക്ക് കൂടുതൽ പൊട്ടൻസിയുണ്ടെന്നു പറയാം. ഒരു ജീവിയുടെ എല്ലാ കോശങ്ങളായും മാറാനുള്ള കഴിവാണ് ഏറ്റവും ഉയർന്ന പൊട്ടൻസിയുള്ള ടോട്ടിപൊട്ടന്റ് (totipotent) കോശങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത്. സൈഗോട്ടും അതിന്റെ ആദ്യത്തെ കുറച്ചു വിഭജനങ്ങളിൽ (morula സ്റ്റേജ് വരെ) ഉണ്ടാകുന്ന കോശങ്ങളും ടോട്ടിപൊട്ടന്റ് ആണ്. കുറെയധികം കോശവിഭജനങ്ങൾ നടന്നു ബ്ലാസ്റ്റുല സ്റ്റേജിൽ (blastocyst in human) എത്തുമ്പോൾ കോശങ്ങൾ inner cell mass ആയും trophoblast ആയും വേർതിരിയുന്നു. ഭ്രൂണത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളായി പിന്നീട് മാറുന്നത് inner cell mass ആണ്. പ്ലാസന്റയിലെ ഭ്രൂണേതര കോശങ്ങൾ trophoblast ൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നു. Inner cell mass ൽ കാണപ്പെടുന്ന മൂലകോശങ്ങളായ പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് (pluripotent) stem സെല്ലുകൾക്ക് ഭ്രൂണേതരകോശങ്ങളൊഴികെ ഏതുകോശവുമായി മാറാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. വളരെയധികം ശരീരകോശങ്ങളായി പരിണമിക്കാൻ കഴിവുള്ള മൂലകോശങ്ങളെ multipotent stem സെല്ലുകൾ എന്നാണ് വിളിക്കുക. മജ്ജയിൽ കാണുന്ന hematopoietic stem സെല്ലുകൾ മൾട്ടിപൊട്ടന്റാണ്. അവയ്ക്ക് ലിംഫോസൈറ്റ്സ്, മോണോസൈറ്റ്സ്, ന്യൂട്രോഫിൽ തുടങ്ങിയ രക്തകോശങ്ങളായി മാറാൻ കഴിവുണ്ട്. ഏതാനും കോശങ്ങളായി മാറാൻ കഴിവുള്ള progenitor കോശങ്ങളെ oligopotent stem cells എന്നും ഒരൊറ്റ കോശമായി മാറാവുന്ന precursor കോശങ്ങളെ unipotent stem cells എന്നും വിളിക്കുന്നു

ഒരു ജീവിയുടെ എല്ലാ കോശങ്ങളുടെയും ജനിതകഘടന ഒരേപോലയാണ്. അതായത് എല്ലാ കോശങ്ങളിലും കാണുന്ന 23 ജോടി ക്രോമോസോമുകളിലെ DNAയിൽ വ്യത്യാസം ഒന്നുമില്ല. എന്നിട്ടും ഒരേ DNAയിൽ നിന്നും സന്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് എന്തുകൊണ്ടാണ് വിവിധതരം പൊട്ടൻസിയുള്ള മൂലകോശങ്ങളും വ്യത്യസ്തമായ കർമങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്ന മറ്റുകോശങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നത്?

DNA തന്മാത്രകൾ ജീനുകളായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഓരോ തരം കോശങ്ങളുടെയും വിധി തീരുമാനിക്കുന്നത്‌ അവയിൽ active ആയ ജീനുകളാണ്. എല്ലാ ജീനുകളും മാർക്ക് ചെയ്തുവയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (epigenetic marks). പ്രവർത്തിക്കണോ വേണ്ടയോ, എത്ര അളവിൽ പ്രവത്തിക്കണം എന്നൊക്കെ തീരുമാനിക്കുന്നത് ജീനുകളുടെ പുറത്തുള്ള മാർക്കുകളാണ്. എപ്പി ജെനിറ്റിക് മാർക്കുകളെന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ DNAയിലും അവയെചുറ്റിയിരിക്കുന്ന ഹിസ്റ്റോൺ എന്ന പ്രോട്ടീനിലുമുള്ള കെമിക്കൽ മോഡിഫിക്കേഷനുകളാണ്. ഈ മാർക്കുകൾക്ക് അനുസരിച്ചു DNA യിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന മറ്റുചില ഘടകങ്ങൾ വഴിയാണ് ഓരോ ജീനിന്റെയും പ്രവർത്തനം തീരുമാനിക്കപ്പെടുന്നത്. അത്തരം ഘടകങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനു കാരണവും മാർക്ക് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള മറ്റു ജീനുകളാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വിവിധ ഘടകങ്ങളുടെ കോശത്തിലെ ലഭ്യതയ്ക്കനുസരിച്ചു ജീനുകൾ പ്രവർത്തനക്ഷമമാകും. ഭ്രൂണമൂലകോശങ്ങളിൽ ജീനുകളിലെ മാർക്കുകൾ കുറവായിരിക്കും. എന്നാൽ അവ വിഭജിച്ചു മറ്റുകോശങ്ങളാകുമ്പോൾ ഓരോ കോശത്തിന്റെയും പ്രവർത്തികൾക്ക് അനുസൃതമായി മാർക്കുകളിൽ വ്യത്യാസം വരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, insulin സംഭരിക്കാനും പുറം തള്ളാനും സഹായിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനുകളെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ജീനുകൾ active ആയി നിർത്തുക എന്നതാണ് പാൻക്രിയാസിലെ beta കോശങ്ങളിൽ നടക്കുന്നത്. എന്നാൽ അതേ ജീനുകൾ ഹൃദയപേശികളിലെ കോശങ്ങളിൽ ആവശ്യമില്ല. ഹൃദയകോശങ്ങളിൽ ആക്റ്റീവ് ആയുള്ളത് മസിൽ contraction നു സഹായിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനുകളെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ജീനുകളായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട്, ഇൻസുലിൻ മെക്കാനിസത്തിന് വേണ്ട ജീനുകൾ ഹൃദയപേശിയിലെ കോശങ്ങളിൽ ആക്റ്റീവ് ആകാതിരിക്കാനുള്ള മാർക്കിങ്ങിൽ ആയിരിക്കും.

മൂലകോശങ്ങളുടെ പൊട്ടൻസിയെ നിർണയിക്കുന്നതും ഇത്തരത്തിൽ ജീനുകളെ activate ചെയ്യുകയും silent ആക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മാർക്കുകളും ഘടകങ്ങളുമാണ് ( transcription factors, RNAi)

ഭ്രൂണാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വികാസം പ്രാപിച്ച മനുഷ്യശരീരത്തിലെ മിക്ക അവയവങ്ങളിലും മൂലകോശങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുമ്പ് പറഞ്ഞ hematopoietic stem സെല്ലുകൾ കൂടാതെ, intestinal stems cells, mesenchymal stem cells, neural stem cells തുടങ്ങിയ adult stem സെല്ലുകളാണവ. ഭ്രൂണത്തിലെ മൂലകോശങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന എത്തിക്സ് പ്രോബ്ലം adult stem സെല്ലുകളുടെ കാര്യത്തിലില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ stem cell തെറാപ്പിയിൽ വലിയൊരു പങ്ക് അവയ്ക്കുണ്ട്. ലുക്കീമിയ, രക്ത-അസ്ഥി അർബുദങ്ങളിൽ മജ്ജമാറ്റിവയ്ക്കൽ നടത്തുന്നത് adult stem സെല്ലുകളുടെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ഉപയോഗമാണ്.

മൂലകോശങ്ങളെപ്പറ്റി എന്തിനാണ് പഠിക്കേണ്ടത്? എന്താണ് അവയുടെ ഉപയോഗം?

മജ്ജ മാറ്റിവയ്ക്കലിലേത് പോലെ, പൊക്കിൾക്കൊടി രക്തത്തിൽ കാണുന്ന മൂലകോശങ്ങളെയും ബ്ലഡ് ക്യാൻസർ അനീമിയ തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. മസ്തിഷ്ക-സ്പൈനൽ കോഡ് ഇഞ്ചുറി, അന്ധത, വന്ധ്യത, ഹൃദയ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ, ഡയബറ്റിസ് തുടങ്ങിയ നിരവധി രോഗാവസ്ഥകൾക്ക് stem സെല്ലുകൾ ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് ആനിമൽ മോഡലുകളിലുള്ള പഠനങ്ങൾ പറയുന്നു. മൂലകോശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു അവയവങ്ങൾ പൂർണമായോ ഭാഗികമായോ ലാബുകളിൽ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തെറാപ്യൂട്ടിക് ക്ലോണിങ്ങിലൂടെ അണ്ഡകോശങ്ങളുടെ ന്യൂക്ലിയസ് മാറ്റി അഡൽട്ട് കോശങ്ങളുടെ ന്യൂക്ലിയസ് വയ്ക്കുന്നത് embryonic stem സെല്ലുകൾ ലഭ്യമാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. എന്നാൽ ethical issues കാരണം ഇത്തരത്തിലുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ ആനിമൽ മോഡലുകളിൽ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്.മാത്രമല്ല, stem സെല്ലുകൾക്കായി ഭ്രൂണങ്ങളെ നശിപ്പിക്കേണ്ടി വരുമെന്നതും ഹ്യൂമൻ ക്ലോണിങിനുള്ള സാധ്യതയും മറ്റും മൂലകോശഗവേഷണം വിവാദവിഷയമാകാൻ കാരണമായിട്ടുണ്ട്.

സിയോൾ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ വൂ സുക് ഹ്വാങ് 2004ലും 2005ലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച research പേപ്പറുകളിലെ ഫലങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമച്ചവയായിരുന്നു. അയാൾക്ക് മനുഷ്യഭ്രൂണ മൂലകോശങ്ങളെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. പേപ്പറിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മെത്തേഡ് ആവർത്തിച്ച മറ്റാർക്കും അതേ റിസൾട്ട് കിട്ടിയില്ല. സ്വന്തം ഗ്രാജ്വേറ്റ് വിദ്യാർത്ഥികളിൽ നിന്നും ബ്ലാക്ക് മാർക്കറ്റിൽ നിന്നും അണ്ഡങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചതും ഹ്വാങ്ങിന് വിനയായി, കൊറിയയിൽ രാജ്യത്തിന് അഭിമാനമെന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇന്റർനാഷണൽ ഫ്രോഡായി, ജയിലിലായി!

ഭ്രൂണത്തിൽ നിന്നല്ലാതെ പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് stem സെല്ലുകളെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നത് മൂലകോശ ഗവേഷണരംഗത്ത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായി കരുതുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് mature ആയിട്ടുള്ള (അഡൾട്ട്) സെല്ലുകളെ റീപ്രോഗ്രാം ചെയ്ത് പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് സെല്ലുകൾ ഉണ്ടാക്കാം എന്ന കണ്ടുപിടുത്തത്തിന് ഷിൻയാ യമനകയ്ക്കും ജോൺ ഗർഡനും 2012 വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചത്. Induced pluripotent stem സെല്ലുകൾ നിർമിക്കാൻ ആവശ്യമായ റീപ്രോഗ്രാമിങ് ഘടകങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ യമനക മുഖ്യപങ്കുവഹിച്ചു.

Stem സെല്ലുകൾ മരുന്നുകൾക്കു പകരമായി വിവിധരോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുമെന്നാണ് കേംബ്രിജ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ Regenerative Medicine ലെ പ്രൊഫസർ Roger Pedersen പ്രത്യാശിക്കുന്നത്. ശരീരത്തിലെ matured ആയ കോശങ്ങളെയും പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് ആക്കാമെന്ന കണ്ടെത്തൽ patient specific stem സെല്ലുകൾ (hence, patient specific medicine) എന്ന ആശയത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. 'സ്‌പൈനൽ കോഡിലെ ഇഞ്ചുറി മാറ്റാൻ ത്വക്കിലെ കോശങ്ങൾക്കു കഴിയുക' എന്നതുപോലെയുള്ള സാധ്യതയാണ് നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ളത്.

പ്ലൂരിപൊട്ടന്റ് stem സെല്ലുകളെ രക്തത്തിൽ നിന്നു വേർതിരിച്ചെടുക്കാനും Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) പോലുള്ള രോഗങ്ങളുടെ ചികിത്സയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കാനുമുള്ള ഒരു പ്രോട്ടോക്കോൾ 2010ൽ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ചികിത്സ സ്വീകരിച്ച 12ൽ ഒരാൾ മാത്രമേ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുള്ളുവെങ്കിലും രണ്ടുവർഷത്തിലൊരിക്കലുള്ള കോശസ്വീകരണത്തിലൂടെ അയാളുടെ രോഗാവസ്ഥ കൺട്രോൾ ചെയ്തു നിർത്താൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ചികിത്സകരെക്കൂടി ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ബൃഹത്പദ്ധതികളിലൂടെയേ stem cell therapy വിജയത്തിലെത്തിക്കാൻ കഴിയൂ. ഈ വിഷയത്തിൽ ഗവേഷണങ്ങളിലൂടെ നാൾക്കുനാൾ വികസിക്കുന്ന വിജ്ഞാനം ചികിത്സാരംഗത് വിപ്ലവം സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം.

References:
(Clickable links)

1. Fraudulent Human Embryonic Stem Cell Research in South Korea: Lessons Learned

2. Stem-cell therapy

3. Induced pluripotent stem cell

4. Epigenetic Marks

5. Stem Cell Transcription Factors and Regulators

6. RNAi in embryonic stem cells

7. Somatic cell nuclear transfer

8. Are Stem Cells The Future Of Medicine?

See them all

India, the homeland for 1.3 Billion people, is emerging as a powerful nation in the fields of economy, defense, and science. The constitutional guarantee of equity is unveiling the hidden talents in the diversified society, where ‘graded inequality’ prevailed for generations. Yet we keep our 50-60 million disabled children behind the closed doors.

Majority of the disabled citizen of this country are living in a murky environment of domestic abuses, sexual assaults and disrespect from the surrounding fellow humans. Ensuing a struggling uprise of a small number of disabled people, a new type of violence transpires in the form of denial of equal opportunity.

Knowing the unease of proper implementation of equality, freedom, justice and dignity for all individuals, our constitution made certain provisions to equalize our society. Article 41 is a perfect example which states that "The State shall, within the limits of its economic capacity and development, make effective provision for securing the right to work, to education and to public assistance in cases of unemployment, old age, sickness and disablement, and in other cases of undeserved want".




All the constitutional rights including liberty, education, religious and linguistic freedom, participation in government, judicial rights and freedom of having a life with dignity anywhere in India without being a victim of discrimination are equally applicable to disabled citizen. The laws including health laws, family laws, labour laws and succession laws do not exclude persons with disabilities.

Difficulty in distributing constitutional justice for disabled persons has led the government to pass 'The persons with disabilities (PWD) (equal opportunities, protection of rights and full participation) act in 1995. The law emphasizes on prevention and early detection of disabilities, education, employment, non-discrimination, research and manpower development, affirmative action, social security, grievance redressal for persons with mental and physical disabilities. Education of disabled children, prevention of violence against women and assurance of 3% reservation in government jobs for disabled citizens are also stressed in this law.

The mental health act,1987, the rehabilitation council of India act,1992 and the national trust for the welfare of persons with autism, cerebral palsy, mental retardation and multiple disabilities act, 1999 are other major laws furnished by the government to fortify the rights of disabled citizens.

PWD act 1995 was the book of jurisprudence for persons with disabilities until India ratified United Nation’s Convention on the Rights of Persons with Disabilities (UNCRPD 2006) in 2007. Drawbacks of existing PWD act including the selective recognition of some rights and confinement of disabled persons to certain categories steered the government to pass a revised law. The rights of persons with disabilities act, 2011 is in harmony with UNCRPD which stands for civil, political, economic, social, and cultural rights for 'differently abled' persons.

Why do we need the laws timely revised? Do the beneficiaries sum up to 60 million? Still a number of families in India hide the mentally disabled children from the society for maintaining ‘social status’. Society needs to be changed. For that, each and every citizen should see every other one with respect and compassion.

ഓരോരോ 'ജൈവ'തട്ടിപ്പുകൾ

ജൈവം, പ്രകൃതിദത്തം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ 'സുരക്ഷിതം' എന്നാണെന്ന മിഥ്യാധാരണ സമൂഹത്തിൽ വേരുറപ്പിച്ച് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനു ബലം നൽകാൻ സർക്കാരും മുന്നോട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ, കൊട്ടിഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന 'ജൈവ'ത്തെക്കുറിച്ച് ചില കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ.

ജൈവം അല്ലെങ്കിൽ ജീവനുള്ളത് എന്നു പറഞ്ഞാൽ രാസവസ്തുക്കളുടെ സങ്കീർണമായ കൂടിച്ചേരലാണ്. അതായത് പ്രകൃതിദത്തമായ എല്ലാം തന്നെ 'കെമിക്കൽസ്' കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ജീവന്റെ അടിസ്ഥാനമായ ഡി.എൻ.എ യുടെ പൂർണരൂപം ഡിയോക്സിറൈബോ ന്യൂക്ളിയിക് ആസിഡ് എന്നാണ്. ഡി.എൻ.എ എന്നത് നൈട്രജൻ അടങ്ങിയ ന്യൂക്ലിയോബേസ്, ഡിയോക്സിറൈബോസ് ഷുഗർ, ഫോസ്‌ഫേറ്റ് എന്നീ രാസസംയുക്തൾ ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന 'ന്യൂക്ലിയോറ്റൈഡു'കളുടെ പോളിമർ ആണ്. കോശങ്ങളുടെ പ്രധാന നിർമാണ വസ്തു പ്രോട്ടീനുകളാണ്. അവ പലതരം അമിനോ ആസിഡുകൾ കൂടിച്ചേർന്നാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്. ഊർജത്തിനും കോശങ്ങളുടെ മറ്റു പല പ്രവർത്തങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ കാർബോഹൈഡ്രേറ്റുകളും ജൈവ വസ്തുക്കളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട രാസസംയുക്തമാണ്. ഇതുപോലെ ഒട്ടനവധി കെമിക്കൽസ് കൂടി ചേർന്നതാണ്‌ ജീവികളുടെ ശരീരം.

'പുറത്തു നിന്ന് ആഹാരം കഴിക്കണ്ട, കെമിക്കൽസ് ചേർത്തിട്ടുണ്ടാവും', 'വെറുതെ അലോപ്പതി കഴിച്ചു കെമിക്കൽസ് മുഴുവൻ അകത്താക്കണോ?', 'ക്യാൻസർ ഉണ്ടാക്കുന്നത് കെമിക്കലുകൾ ആണ്'. ഇങ്ങനെ രാസവസ്തുക്കളെപ്പറ്റിയുള്ള ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പ്രസ്താവനകൾ കേൾക്കാത്ത മലയാളികൾ വിരളമായിരിക്കും. കെമിക്കലുകളോടുള്ള ഈ ഭയത്തെ 'കീമോഫോബിയ' എന്നാണ് പറയുന്നത്. പക്ഷേ നിരുപദ്രവകാരികളായ പല രാസവസ്തുക്കളെയും വിഷമെന്ന് മുദ്രകുത്തി, പ്രകൃതി ജീവനവും പ്രകൃതി ചികിത്സയുമായി മുതലെടുപ്പ് നടത്തുന്ന കപട വൈദ്യന്മാർ സമൂഹത്തിൽ പെരുകുകയാണ്. പ്രകൃതിയിൽ ഉണ്ടാകുന്നതെല്ലാം സുരക്ഷിതവും മനുഷ്യനിർമിതമായതെല്ലാം (രാസവസ്തുക്കൾ) വിഷവുമാണെന്നാണ് അവർ ഉത്‌ഘോഷിച്ചു നടക്കുന്നത്.

പ്രകൃതിയിലുള്ളതെല്ലാം സുരക്ഷിതമാണോ? മനുഷ്യനുൾപ്പെടെയുള്ള ജീവികൾക്ക് ഭീഷണിയായ പദാർത്ഥങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി പ്രകൃതിയിൽ കാണുന്നുണ്ട്. ഇവയെ പ്രകൃതിദത്തമായ വിഷവസ്തുക്കൽ(Natural toxins) എന്നാണ് വിളിക്കുക. മനുഷ്യരിൽ വയറുവേദന മുതൽ മരണം വരെ വരുത്തി വയ്ക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് കഴിയും. കയിപ്പുള്ള കപ്പ(മരച്ചീനി)യിൽ കണ്ടുവരുന്ന ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡ് എന്ന രാസവസ്തു നല്ല ഒന്നാന്തരം വിഷമാണ്. ഒരു കിലോഗ്രാമിന് ഒരു ഗ്രാം എന്ന രീതിയിൽ കയിപ്പുള്ള, പാകം ചെയ്യാത്ത കപ്പയിൽ ഈ രാസവസ്തു അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ആപ്പിൾ, ആപ്രിക്കോട്ട്, ചെറി തുടങ്ങിയ ഫലവർഗങ്ങളിലും ചെറിയ തോതിൽ ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡും രാസപ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡ് ആയി മാറാൻ കഴിവുള്ള മറ്റു രാസവസ്തുക്കളും (മാൻഡെലോനൈട്രൈൽ, അമിഗ്ഡാലിൻ) കണ്ടുവരുന്നു. ഉരുളക്കിഴങ്ങിന്റെ പുറംതൊലിയിലും മുളച്ച ഭാഗങ്ങളിലും അടങ്ങിയ ഗ്ലൈക്കോ ആൽക്കലോയ്‌ഡ്‌സ് ശരീരത്തെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും. അതുകൊണ്ട് മുളച്ച ഭാഗം മാറ്റി തൊലികളഞ്ഞിട്ടേ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് ഭക്ഷണത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാവൂ. ബീൻസിൽ കാണുന്ന വിഷപദാർത്ഥമാണ് ലെക്ടിനുകൾ. വെള്ളത്തിൽ കുതിർത്തുവച്ചാൽ കഴുകിക്കളയാവുന്ന ഇവയ്ക്ക് അന്നനാളത്തെ ബാധിക്കുന്ന അസുഖങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ശേഷിയുണ്ട്. ഇവയ്ക്ക് പുറമേ ഓക്സാലിക് ആസിഡ്, ഫ്യൂറോകൗമാറിൻസ്, കുർക്കുബിറ്റാസിൻസ് എന്നീ രാസവസ്തുക്കൾ ഭക്ഷണ പദാർത്ഥങ്ങളിൽ കാണുന്ന വിഷവസ്തുക്കളാണ്.

സയനൈഡ് വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകുന്ന ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡ് ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിവുള്ള അമിഗ്ഡാലിൻ എന്ന രാസവസ്തു വിറ്റാമിൻ ബി17 എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ നമുക്കാവശ്യമായ ബി കോംപ്ലക്സ് വിറ്റാമിനുകളുമായി ഈ വ്യാജ വിറ്റാമിന് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. ഇതിന്റെ അഭാവമാണ് ക്യാൻസർ എന്നും അമിഗ്ഡാലിനും അതിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമായ ലേട്രെയിലും അടങ്ങിയ ആഹാരം കഴിച്ചാൽ അർബുദം ഒഴിവാക്കാം എന്നും പ്രചരിപ്പിച്ച് ജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു വ്യാപക ശ്രമം ഇപ്പോൾ കണ്ടു വരുന്നുണ്ട്. അമിഗ്ഡാലിനെ 1980ൽ തന്നെ ഫുഡ് ആൻഡ് ഡ്രഗ് അഡ്മിനിസ്‌ട്രേഷൻ(FDA) ഓഫ് അമേരിക്ക നിരോധിച്ചതാണ്. അതിന്റെ ക്യാൻസറിനെ മാറ്റാനുള്ള കഴിവ് ഇപ്പോഴും വ്യക്തമല്ല. പക്ഷേ ആരോഗ്യവാനായ ഒരു വ്യക്തിയിൽ സയനൈഡ് വിഷബാധയുണ്ടാക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് കഴിയും എന്നത് നിസംശയം പറയാം.

ശരീരത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിലേക്കും ബാധിക്കാൻ കഴിവുള്ള കോശങ്ങളുടെ അസാധാരണ വളർച്ച കാണിക്കുന്ന പാലരോഗവസ്ഥകളുടെയും കൂട്ടമാണ് ക്യാൻസർ. പുകയില, രാസവസ്തുക്കൾ, ഭക്ഷണക്രമവും അമിതഭാരവും എന്നിവയ്ക്ക് പുറമേ വൈറസുകൾ, റേഡിയേഷൻ എന്നിവയും ക്യാൻസറിന് കാരണമാകുന്നു. 10% വരെ അർബുദം ഒരു പരമ്പര്യരോഗവുമാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന്, ജീവിതശൈലിയും രാസവസ്തുക്കൾ അടങ്ങിയ തെറ്റായ ഭക്ഷണക്രമവും മാത്രമാണ് ക്യാൻസറുണ്ടാക്കുന്നതെന്നു സ്ഥാപിക്കാൻ വ്യാജ ഡോക്ടർമാർ മെനക്കെട്ടിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ മരുന്നും അവരുടെ കയ്യിലുണ്ട്. മുള്ളാത്തയിലും ലക്ഷ്മി തരുവിലും വിശ്വസിച്ച് ഫലപ്രദമായ ആധുനിക ചികിത്സ ലഭിക്കാതെ ക്യാൻസർ ബാധിച്ചു മരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം വർധിച്ചു വരുന്നു. ക്യാൻസർ മരുന്നുകളുടെ ഉയർന്ന വിലയും അതിനൊരു വലിയ കാരണമാണ്. റേഡിയേഷൻ, സർജറി, കീമോതെറാപ്പി, ടാർഗെറ്റഡ് തെറാപ്പി എന്നിവ ചേർന്നതാണ് ക്യാൻസർ ചികിത്സ. അത്രക്ക് സങ്കീർണമാണ് ആ രോഗാവസ്ഥ. അത്ഭുതമരുന്നുകളൊന്നും തന്നെ ഇതേവരെ ക്യാൻസറിനെ ഫലപ്രദമായി ഒറ്റക്ക് പ്രതിരോധിച്ചിട്ടില്ല.

ക്യാൻസറിനെപ്പറ്റി വ്യക്തമായി ബോധവൽക്കരണം നടത്തുകയും അസുഖം ബാധിച്ചവർ വ്യാജ'പ്രകൃതി' ചികിത്സകരേത്തടി പോകുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനുമുള്ള നടപടികൾ ആരോഗ്യവകുപ്പ് നടത്തണം. ക്യാൻസറിനെ നിയന്ത്രിക്കാനുതകുന്ന വലിയ ആരോഗ്യ പദ്ധതികൾ നടപ്പിലാക്കണം.

ഭക്ഷണത്തിനായി വളർത്തുന്ന സസ്യങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന രാസവളങ്ങളിലും കീടനാശിനികളിലും ക്യാൻസറിന് കാരണമാകുന്ന രാസവസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല എന്നുണ്ട്. എന്നാലും വിശ്വസിച്ച് എങ്ങനെ നമ്മൾ ആഹാരം കഴിക്കും എന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നു. ഭക്ഷണ പദാർത്ഥങ്ങളെ കൂടുതൽ കാലം 'ഫ്രഷ്' ആയി നിലനിർത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന രാസപദാർത്ഥങ്ങളും സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലാണ്. ഇതിനൊക്കെ പ്രതിവിധിയായി ആണ് ജൈവ പച്ചക്കറി വ്യാപകമാകുന്നത്. എന്നാൽ ജൈവ പച്ചക്കറി മാത്രം ഉപയോഗിച്ചത്കൊണ്ട് ക്യാൻസർ നിയന്ത്രണ വിധേയമാക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ജൈവകൃഷി ഭക്ഷ്യ സുരക്ഷയെ സാരമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും. വ്യാപകമായി ദീർഘകാലത്തേക്ക് ചാണകവും ചാരവും കമ്പോസ്റ്റും ഉപയോഗിച്ചുള്ള കൃഷി അസാധ്യമാണ്. വിളവ് കുറയും. മണ്ണിൽ നിന്ന് ചോർന്നുപോകുന്ന മൂലകങ്ങളെ തിരിച്ചു ചേർക്കാതെ വീണ്ടും ഫലവത്തായ കൃഷി നടക്കില്ല.

ജൈവ വ്യവസ്ഥക്ക് എതിരാണ് കൃഷി എന്ന സംവിധാനം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ജൈവകൃഷി എന്ന പദം ഒരു 'ഓക്സിമോറോൺ' ആണ്. (oxymoron എന്നാൽ വിപരീതർത്ഥത്തിൽ ഉള്ള രണ്ടു വാക്കുകൾ ഒരുമിച്ച് എഴുതുന്നതാണ്. ഉദാ: വ്യക്തമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, സ്വാഭാവികമായി അഭിനയിക്കുക, മരിച്ചു ജീവിക്കുക). സ്വാഭാവികതയെ നശിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒരേ തരത്തിലുള്ള സസ്യം വ്യാപകമായി വളർത്തുന്ന ഈ പ്രകൃതി നിന്ദ സംസ്കാരങ്ങൾ തുടങ്ങുന്ന കാലം മുതലേ നാം ചെയ്തു വരുന്നു. നിലനിൽപ്പിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമായത് കൊണ്ട് മാത്രം അതിനെ ന്യായീകരിച്ചും പോരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കൃഷിയെ 'ജൈവം' എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിനോട് ഒട്ടും തന്നെ യോജിപ്പില്ല.

ജൈവം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ നല്ലതും അപകടമില്ലാത്തതും ആണെന്ന ചിന്ത ദൂരവ്യാപക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയേക്കാം. മരണകാരണമായേക്കാവുന്ന രോഗങ്ങൾക്ക് ഒറ്റമൂലി ചികിത്സയും, രോഗാണു സിദ്ധാന്തത്തെപ്പോലും അംഗീകരിക്കാത്ത കപട വൈദ്യന്മാരുടെ ഫലം കിട്ടാത്ത വ്യാജമരുന്നുകളും ഉണ്ടാക്കിയേക്കാവുന്ന അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കിയേ തീരൂ. പരമ്പരാഗത വൈദ്യത്തെ ഒരു റെഫറൻസ് ആയി മാത്രം കണ്ടുകൊണ്ട്, പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ഔഷധങ്ങളിൽ നിന്ന് ആധുനിക മരുന്നുകൾ നിർമിക്കാൻ സാധിക്കുമോ എന്ന് ശാസ്ത്രീയമായി പരിശോധിക്കണം. ആൾട്ടർനേറ്റീവ് മെഡിസിൻ എന്ന പേരിൽ നടന്നു വരുന്ന എല്ലാ തട്ടിപ്പുകൾക്കും കൂച്ചുവിലങ്ങിടണം.

കുടുംബ മഹിമ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്

ഒരിക്കൽ ഒരു വില്ലേജ് ആപ്പീസിൽ, കണ്ടാൽ "അപലക്ഷണങ്ങൾ" ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു മധ്യവയസ്കൻ കയറി ചെന്നു. ദൈനംദിന കൃത്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരുന്ന ഒരു ക്ലാർക്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥനെ അയാൾ മുഖം കാണിച്ചു.

"സാർ, ഞാൻ രാമകൃഷ്‌ണ-"ജാതിവാൽ" ആണ്. എന്റെ വീട് ഈ വില്ലേജിന്റെ പരിധിയിലെ തോട്ടക്കാട്ടുകരയിലാണ്. എനിക്കൊരു സർട്ടിഫിക്കറ്റു വേണാരുന്നു."

ഉദ്യോഗസ്ഥൻ മുഖമുയർത്തി നോക്കി. ആളുകൊള്ളാം. ആഢ്യനാണ്. ചന്ദനക്കുറിയൊക്കെ തൊട്ട വെളുത്ത മനുഷ്യൻ. പോരാത്തതിനു സ്വജാതിയും.

"ഇരിക്കൂ... എന്ത് സർട്ടിഫിക്കറ്റാണ് "ജാതിവാലിനു" വേണ്ടത് ?

ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചിട്ട് രാമകൃഷ്ണ - "ജാതിവാൽ" ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
"വീടിനെ സംബന്ധിച്ച ഒരു സർട്ടിഫിക്കറ്റാണ്. എവ്ട്ന്നാ കിട്ടുന്നതെന്നു അറിയില്ല. സാധാരണ ഇത്തരം സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ കിട്ടുന്നത് ഇവിടുന്നാണല്ലോ... !"

ജിജ്ഞാസയോടെ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പ്രതിവചിച്ചു - കൈവശാവകാശ സര്ടിഫിക്കറ്റാണോ ? കരമടച്ച രസീതാണോ ? എന്താ വേണ്ടന്ന് കറക്ട് ആയിട്ട് പറയൂ "

ജാതിവാൽ സംശയരൂപേണ ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു -
"അത് സാറേ കുടുംബ മഹിമ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്... ! അതാ വേണ്ടത്. നല്ല തറവാടാണ്, കുടുംബത്തിൽ പിറന്നതാണ് എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ ?അതിനുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റ് "

"കുടുംബ മഹിമ സർട്ടിഫിക്കറ്റോ ? അങ്ങനത്തെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഒന്നും ഇവിടുന്ന് കൊടുക്കാറില്ല. " ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പറഞ്ഞു.

"സാർ എത്ര പണം മുടക്കാനും ഞാൻ തയ്യാറാണ്. ഈ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടിയേ പറ്റു. കാശുണ്ടാക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇതുവരെ കല്യാണം ആയില്ല സാർ. പലരും കുടുംബ മഹിമ ചോദിക്കുന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാം മുടങ്ങി പോകുന്നു "
"ജാതിവാൽ" പറഞ്ഞു.

ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അയാളെ അടിമുടി ഒന്നുകൂടി ഉഴിഞ്ഞു.
"ആളെ കണ്ടു കുടുംബ മഹിമ അളക്കാൻ ഞാനാളല്ല. പിന്നെ താൻ ആളെ കളിയാക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണോ ?" ഉദ്യോസ്ഥന് ഒരു സർകാസം മണത്തു.

"ഒരിക്കലും അല്ല സാർ പണ്ടെന്റെ മുത്തശീടെ മുത്തശ്ശി വീട് വിട്ട് ഒളിച്ചോടിപ്പോയി. ആ ഒരു കാരണം കൊണ്ടാണ് സാർ ഒരു നല്ല പേര് കേൾക്കാൻ പറ്റാത്തത് "
വ്യസനത്തോടെ അയാൾ ആ സത്യം പറഞ്ഞു നിർത്തി.

"കൊണ്ടുപോടോ തന്റെ വൃത്തികെട്ട കടലാസുകൾ... ! റീസർവേയിൽ അത് തന്റെ സ്ഥലമല്ല എന്ന് വ്യക്തമാണ്. ഒരു മുൻ പ്രമാണങ്ങളും വാലിഡ് അല്ല. സർക്കാർ ഭൂമിയിൽ നിന്നും തന്റെ കുടില് എത്രയും പെട്ടന്ന് പൊളിച്ചോണം. ഇല്ലങ്കിൽ നിയമ നടപടി സ്വീകരിക്കും. "

ഉദ്യോഗസ്ഥനും "ജാതിവാലും " അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി. കണ്ടാൽ ആഢ്യത്വം ഇല്ലാത്ത ഇരുണ്ട നിറമുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ വില്ലേജ് ഓഫീസർ ടെ മുന്നിൽ കണ്ണുകൾ നിറച്ചു നിൽക്കുന്നു. ഓഫീസർ ആക്രോശം തുടർന്നു.

"ഇറങ്ങിപ്പോ ഇവിടുന്നു. കയ്യേറ്റം ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല."

ആ മനുഷ്യൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇറങ്ങി നടന്നു. പക്ഷേ ഓഫീസർ നിർത്തിയില്ല.

"കാലത്തു തന്നെ ഓരോരുത്തന്മാർ കേറി വരും മനുഷ്യനെ മെനക്കെടുത്താൻ. കുടുംബത്തിൽ പിറക്കാത്തവന്മാർ "

അതുകേട്ട രാമകൃഷ്ണ- "ജാതിവാലിന്റെ" മുഖം തെളിഞ്ഞു. അയാൾ ക്ലാർക്കിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

"എന്റെ സാറേ, സാറിനെ ഒക്കെ എന്തിനു കൊള്ളാം. വില്ലേജാപ്പീസറായാൽ ഇങ്ങനെ വേണം. ഒരാളെ കണ്ട്, അയാളുടെ കുടുംബ മഹിമ മനസിലാക്കിയില്ലേ.. ! ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കാണട്ടെ. എനിക്ക് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അദ്ദേഹം തരും"

അയാൾ പതിയെ വില്ലേജ് ഓഫീസറെ മുഖം കാണിക്കാൻ അകത്തെ കാബിനിലേക്ക് നടന്നു.